vermez ki? Niye axı? Niye?
- Ağlama... Bax mene... Hanı seher ayaqqabısı ile maşınımı şilküt etmeye hazır olan qız? Hmmm?
- Sen meni niye qucaqlamısan? Çek elini... Fürsetçi!!!
- Men qucaqlamışam? Esas sen meni qucaqladın...
- Heç de bele... Ühü- ühü... Hamınız eynisiz!!! Her fürseti deyerlendirirsiz... Zehlem gedir oğlanların üzünden!!! Kökünüz kesilsin!!! Qırılasız...
- Yaxşı... Ne desen, qebulumdur... Amma ağlama...
- Ağlayacam!!! Üreyim ağlamaq isteyir... Ühü- ühü... İndi o illeri kim geri verecek? Meni sevmirmiş... Fikri başqa imiş... Ühü- ühü- ühü...
- Ağla... Onda seni sevmeyen birine göre göz yaşlarını heder ele...
- Ağlamıram!!! Onunçun qara gözlüler ağlasın... Men niye ağlayıram?
- Bes bu damcılar nedir? Üzün bütün yaş olub... Dayan, silim... Bax bele... İndi oldun temiz qız...
- Azad...
- Beli...
- Niye bunu edirsen?
- Ne edirem ki?
- Menim yanımdasan... Sene etdiklerimden sonra gerek indi halıma gülerdin... Amma sen teselli verirsen...
- İnsanlıq borcumdur... Hem de günorta danışdıq axı olanları keçmişde buraxaq... Men her şeyi unutmuşam... Sen de unut... Sadece, qismetde ne varsa, onu yaşayırıq... Bizim de qismetimizde ele tanış olmaq yazılıbmış... Amma hadiseleri idare etmek öz elimizdedir... İstesek, mehriban düşmen ola bilerik...
- Düşmen ha...
- He de... Bizim qarşılaşmağımız düşmence olub axı... Qanlı- qanlı baxışlar, hazırlanan planlar, sert ses tonu... Güldün ki... Hemişe bele gül... Ağlamaq neye lazımdır? Hele deyerini bilmeyen birine göre heç ağlama... Göz yaşların deyerlidir... Onların lazım olmadıqca serf etme...
- Düz deyirsen... Amma insana teesir edir... 1 il deyil, 2 il deyil... Men ona çox inanmışam... Düşünürdüm ki, evlenme teklifi edecek... Amma meni alçaltdı... Qelbim sınıb...
- Başa düşürem... Ancaq xoşbextliyin, güclü olman deyerini bilmeyen birine esil cezadır... Güclü ol... Mene dil yetirende içinden çıxan dikbaş Yasemeni ona qarşı da oyat...
- Hmmm... Görüm de neynirem...
- Daşın üstünde oturmaqdan