, yaxşıyam!!!
- Qışqırma!!!
- Sen de qışqırtma... Yaxşıyam deyiremse, uzatma...
- Yaxşı...
- Bağışla, son günler eseblerim pozulub...
- Anlayıram... İsteyirsen, sabah davam ederik...
- Pis olmaz...
- Sizi burada tapmağım yerine düşdü... Sabah otel tikilecek mekana baxmaqçun rayona yola düşmelisiz...
- İlqar bey, axı men...
- Yasemen xanım, dedim ki, sabah gedirsiz...
- Yaxşı... - eslinde, bu sefer yerine düşmüşdü... Yasemenin dilli halına alışmışdım... Bele sakit olanda ele bil nese eksik qalırdı... Depresiyaya düşmesini istemirdim... Nede olmasa, birge çalışırdıq... Onun bu veziyyeti işimize de menfi teesir göstere bilerdi... Her şeyin öz qaydasında davam etmesini dileyirdim...
4 saata yaxın davam eden yol boyunca Yasemen ağzına su almışdı... Üzünü sallayıb pencereden çölü izleyirdi... Men de dinmirdim... Ne danışaydım ki? Birge işlemeyimiz şexsi heyatımızdan söhbet edeceyik menasına gelmirdi... Saheye çatıb etrafı nezerden keçirmeye başlamışdıq...
- Men düşünürem ki, bura otel üçün uyğundur... Semti bu terefe olar... Qabağında seliqeli formada tebii güller ekiler... Burada ve burada... Bu hissede serinlikçün ağaclar ekile biler... Ağaclara yaxın fantan yerleşdirile biler... - arxaya baxmadan addımlayaraq danışırdım...
- Mence, bura bina üçün uyğundur... Fantan fikrini beyenmedim...
- Yayda serinlikçün fantan yaxşıdır...
- Yaşıllıq bol olsun... Fantan evezine çoxlu ağac ekilsin...
- Men ağac ekilmesin demirem ki... Sadece, fantan olsun...
- Azad, men deyen fikir yaxşıdır... Bura ailevi istirahetçün nezerde tutulub... Belke, balaca uşağın biri suya atılacaq... Sonra da üze bilmeyib boğulacaq...
- Felaketi çağırırsane... Hamı senin kimi üzmeyi öyrenmemezlik etmir...
- Yaxşı ki, başıma bir iş gelib... Dilinden düşürmezsen...
- Of, Yasemen... Men ne deyirem, sen ne anlayırsan... Bir kere de men deyenle razılaşsan...
- Sen herterefli düşünmürsen axı...
- Bax, burada edek o zaman fantanı... Bur...
- Azad!!! Yavaş!!! - Ayağım çuxura