i anladım. Uzatma.. gedək. Vaxt gedir. Hələ layihəyə uyğun əlavə çıxış tapmamışıq heç....
- Hara?
- Hara olacaq şəhərə...
- Amma İlqar bəy burda qalacağımızı dedi...
- Nə?! Necə yəni?! Nə vaxt?!
- Bura yaxın oteldə yer ayrılıb bizim üçün. Özü sabah gələcək. əraziyə bir gün əvvəldən göndərdi ki, baxaq və ideyaların reallaşdırılmasında daha aydın iş görək..
- Bəs mənim niyə xəbərim yoxdur?!
- Qışqırma yenə...başladı da...
- Söz soruşdum elə bil! Mənim niyə xəbərim yoxdur?
- Dedim ki, səsini başına atma xanım qız. Sevgilinizlə ayrıldığınız üçün başınız açılsaydı eşidərdiniz.
Pis oldum. Azad yenidən mənə onu xatırlatdı.. Mən həqiqətən incinmişdim. Neçə illərimi verdiyim adam məndən sadəcə onun qadını olmağımı istəyir. Bir gecəlik bir neçə gecəlik bir aylıq.. həvəsini öldürüncəyə qədər. Tutuldum Azadın sözünə. Susdum. Gözlərim doldu.....
- Yasəmən, bağışla.. mən... mən elə demə istəmirdim..bağışla..
- Üzr istəmə... haqlısan... bunun...bunu işimə təsiri olmamalı idi. mən profesionalam və..
- Yox.. Yasəmən. Sən insansan.. Qəlbi qırılan insan. Mən səni başa düşürəm. Amma belə ağlamaqla özünə ziyan edirsən.
Azad yenidən təsəlli moduna keçmişdi. Yenə dilimi işə salardım, amma elə mənim də təsəlliyə ehtiyacım var idi. Hər nə qədər güclü görünmək istəsəmdə mən bir qadın idim və qəlbi sınan insan.
- Mənə düşməz bunu demək, o adam sənə nə deyib, nə edib bilmirəm, amma bəlkədə yaxşı olub..
- Necə yəni?
- Nə bilim. Bəlkə də sənə layiq deyildi. Bu başdan hər şey bəlli oldu.. daha sonra lap pis ola bilərdi..
- Bundan pis heç nə ola bilməzdi... bu... bu qarşındakını alçatmaqdır. Illərini verdiyin, gözünü hər yerdən çəkərək gözlədiyin, hər şeyini onunla paylaşdığın, xəyallarında onunla bölüşdüyün insanın səni alçatması qədər pis bir şey yoxdur.
- Çox sevmisən?
- Sevginin çoxu azı olmur Azad. Ya sevirsən, ya yox....
- Başa düşürəm...
- Nə vaxtsa kimisə sevmisən?
- Kim...
- Sən..
- Yox.. elə şeylər mənlik deyil...
- Necə yəni mənlik deyil..
- Yəni mən