. Əslində onun haqqında belə düşünməzdim. Ta ki ən yaxın bildiyim insandan belə zərbə alana qədər. Dostuq dedim ona amma içimdə şübhə qalmadı deyə bilmərəm... Kərəm...zərbə üstünəzərbə.. mənim haqqımda necə bu cür alçaqca şərəfsizcə fikirlər gətirə bilər. Hər gün canımı daha çox incidirdi. Bu günə qədər dil tökdüyü mesajları oxumadan silir zənglərinə cavab vermirdim. Necə, haradan bilib tapıb olduğum yeri bilmirəm. Amma məni biabır etdi. Millətin üzünə baxa bilmirdim. Azadın ona vurması...onun dediyi sözlər. Bir anlıq çoka düşmüşdüm. Doğrudan da çıxılmaz vəziyyətdə idim. Kərəmi bundan sonra əsla bağışlaya bilməzdim. Amma onu hələ də sevirdim. Adamı incidən də bu idi. Sevdiyindən belə bir zərbə almaq. Kim olsaydı Azadı gözləməz özüm ağzınını üstünə vurardım, amma Kərəmə qarşı sevgim onun qarşısını alırdı. Nifrət etmək istəyirdim ona.. Alınmırdı. Qürursuz deyildim, ona görə də söz vermişdim özümə dinləməyəcəm onu.. siləcəyəm bir dəfəlik.....Hələ utandmadan yenə zəng vurur axtarırdı. Allahdan İlqar bəy getmişdi. Yoxsa yəqin ki işdən özüm ərizə tazıb çıxmalı olardım. Bu gün artıq 2 ci gün idi ki, rayondaydıq. Əraziyə baxış keçirmək üçün səhər Azad və İlqar bəylə yola çıxdıq. Yol boyu susuqnluğumuz İlqar bəyi də şübhələndirmişdi.
- Deyəsən hələ də ortaq dil tapa bilməmisiniz.
- Yoox niyəki..
- Xeyr İlqar bəy, hər şey qaydasındadır.
- Bəs nə küsülü uşaqlar kimi davranırsınız.
- Mənim bir az əhvalım yoxdur.. Azadla əlaqəli bir şey deyil...yəni Azad bəylə əlaqəli..
- Hmm.. dünənə nə baş verib oteldə?
Yer yarılsaydıda içinə girsəydim. Hər şeyi çatdırıblar adama. Nə deyim? Sevgilim mənə şərəfsiz qadın kimi baxır, ona xəyanət etdiyimi deyir deyim? Nə deyim mən indi..bunları düşünərkən Azad məni yenə də xilas etdi.
- Özünü bilməzin biri Yasəmən xanımı narahat edirdi. Məcbur olduq yerini göstərək.
- Şiddətə əl ataraq
- Başqa yol qoymadı İlqar bəy.
- Aydındır. Xanımları müdafiə etməyin yaxşı bir şeydir, amma bundan sonra çalış sözlə elə. Mən sevmirəm şikayəti..