səhər addımımı atan kimi hamısı üzərimə gəlib bir ağızdan sizdən şikayət etdilər.
- Azad bəyin günahı yoxdur İlqar bəy, məndə...
- Xeyr elə güqnah məndədir. Bağışlayın ilqar bəy. Bir də olmaz..
Azad yenə məni müdafiə edirdi.. bu nə deməkdir.. bu adam dostluq anlayışını deyəsən həddindən ziyadə ciddi qəbul edib. Ya da rolunu çox yaxşı oynayır. Başa düşdüm dostuq amma özünü fəda edəcək qədər də yox. Bilirdim ki Azada üzr istəmək ən əzablı bir hərəkətdir. Deyəsən haqlıydım. Işə görə mənə yaxınlıq edir.. sırf işə düzəlsin deyə.. hə hə.. Kərəm mənə bu cür rəfdar edərsə yad birindən nə gözləmək olar ki. Azadın dırnaqlarını çıxart bu onun üçün daha asandır nəyinki üzr istəmək....ıyyy işgəncə metdounnu başqa variantı ağlıma gəlmədi bu nədir düşündüm...
- Sizinləyəm Yasəmən xanım!
- Hə..Nə? bağışlayın.. eşitmədim.
- Deyirəm ki, siz niyə belə düşündünüz?
- Niyə belə düşünürəm?
Adam mənim fikirlərimi oxuyur deyəsən.
- Yasəmən xanım, İlqar bəy otelin həyətini soruşur.
- Hə..hə.. şey mən...mən fantanın tərəfdarıyam
- Nə?!
- Nə?!
- Nə nə...nə dedim ki...
- Neçə gündür Azad bəylə razılaşmırdınız indi deyirsiniz fantanın tərəfdarısınız?
- Mən elə dedim?
- Hə.
- Yox..yox.. səhv dedim..yəni..mən düşünməliyəm...
Biabır oldum...mən niyə elə dedim. Ağlımda min fikir olanda deyərəmdə.. Kərəm səni nə deyim. Alt üst etdin məni...Əraziyəçatanda İlqar bəylə Azad birlikdə gəzib nəyisə müzakirə edirdilər. Dünənə olanblardan sonra işi düşünəcək halda deyildim. Yıxılmışdım rəsmən. Halbu ki mən.. Yasəmən Kərimova əsla işinə şəxsi həyatını qatmaz hər şeyin ən yaxşısını görərdi.. Deyəsən bu dəfə fərqli olacaqdı. Nəticədə insan idim. İçimdəki gərginlikdən sıxılırdım. Hövsələm daralırdı. Edilən söhbətlərə müzakirələrə qatılmaq istəmirdim. Ağlaya bilmirdim.. mən sulugöz olan insan olanlara görə ağlaya bilmirdim və bu əsəblərimi lap tarıma çəkirdi. Gərginlikdən hətta bədənimi qaşıntı belə tutmuşdu. Bunu bəhanə gətirərək artıq şəhərə qayıtmaq istəyirdim. Amma nə deyim adama.