yoxsa ki, mən də gerçəkdən dost ola biləcəyimi düşünmüşdüm..
- Azad, xətrinə dəydim bilirəm. Amma indi sən də eyni şeyi edirsən..
- Incidir? Niyə ki? Mən ki yad biriyəm..
- Azad...
- Şəhərdə görüşərik.. layihənin ideyası barədə yeni fikirlərimi çizib masanıza qoyaram baxıb ona görə düəzlişlər edərsiniz.
- Azad!
- Sonra da yenə ortaq bir şey düşünərik.. hər nə qədər görmək istəməsəm də sizi siz də məni məcbur bitirməliyik işi..
- Azad bəsdir, xahiş edirəm
- Mən gedirəm Yasəmən! Sağol...
- Özün bil... cəhənnəmə qədər yolun var... özünü bəyənmiş... axmaq... kobud...
Azad getmişdi mənsə deyinirdim.. sən neynədin Yasəmən. Adamı yıxdın sürüdün hələ bir cəhənnəmə də yollayırsan.. nə desə haqlıydı... amma mən artıq güvənə bilmirəm heç kimə.. hələ də işimdə şübhələr qalır. Bəs bu adam niyə belə davranırdı.. belə insanlar mövcud deyil axı.. hamı ikiüzlüdür... hə.. hə elədirlər.. elə belə olması yaxşı oldu.. nə qədər məsafə olsa o qədər yaxşıdır.
Azad incidiyindən özü şəhərə tək dönmüşdü.. şirkət maşını götürməmişdi. əmin idim ki, mənə saxlayıb ki, avtobus ya da taksi ilə dönməyim. Maşına əyləşəcəkdim ki, otelin işçilərindən biri mənə yaxınlaşaraq kiminsə məni hallda gözlədiyini dedi.. Düşündüm ki, Azaddır.. cəld maşından düşüb geri döndüyümdə Kərəmi gördüm.. qayıdacaqdım ki, qolumdan tutub özünə tərəf çəkdi..
- Burax əclaf!
- Yasəmən məni dinlə.. Bağışla..
- Burax dedim! Heç nəyə qulaq asmayacam!
- Dünənə içkili idim. Səni o adamın yanıdna görüncə səbələrim tarıma çəkildi qısqandım..
- Nə?! Qısqandın?! Sən?!
- Hə.. qısqandım. Dəli oldum..
- Kərəm özünü mənə tanıtmaş..ş sən dünyada qısqanclıq hissindən uzaq tanıdığım yeganə adamsan...
- Yasi xahiş edirəm beş dəqiqə dinlə.. izah edəcəm hər şeyi..
- qolumu burax.. heç bir dəqiqə də olmaz!
- Yasi xahiş edirəm. Sən o adamın səndən xoşu gəlir demişdin ağlıma başqa nə gələ bilərdi ki?
- Nə gələ bilərdi? Başın xarabdır sənin? Necə yəni? Sən mənim haqqımda pozqun insan kimi düşündün.. bunun