z çatdırmaya cavabdehik..
Çantmadan pul çıxardıb kuryerlərin haqqını verərək bir daha gülləri çıxartmalarını xahiş etdim. Hər biri qayıdıb gülləri götürdüe.. geri çevrildiyimdə Azadın gülümsədiyini və dərhal üzündəki təbəssümü yığışdırıb oturduğu yerdə özünü düzəldib yenidən başını aşğı salıb qaçlarını çatdı. Otaqdan çıxıb katibədən başqa otağa keçməyimi istədiyimi desəm də “İlqar bəy birlikdə çalışacaqsınız əmrini verib ayrı otaq mümkün deyil” deyə ağzımçın üstündən vurmuşdu. Kor peşiman qayıdıb yenidən yerimdə oturdum. Deyəsən bu aralar hər şey mənə qarşı idi. Hamı və hər şey.. əsəblərim çox korlanmışdı. Nəfəsim daralırdı... Başımı qaldırıb Azada baxdığımda yenəı o vecsiz baxışları görəndə ürəyim sıxıldı. Yox ki, ondan nəsə gözləyirdim. Sadəcə mən də onu incitmişdim.. mənim canımı incidirlər deyə mən də onun canını incitmişdim. Yhəm də ona yaltaq iki üzlü insan deyərək. əməlimdən utaırdım bu məni daha çox incidirdi.. ayağa qalxıb pəncərəni açıb hava almaq istədim. Havanı ciyərlərimə çəkib verirdim. Amma içimdəki sıxıntrı getmirdi. əlimdə telefonun titrəməsinə gözümü ekrana zillədim. Smsi oxuyan kimi hıçqırtımı saxlaya bilməyib əlimi üzümə apardım.
- Ey.. sakit ol...
- Bağışla... mən səni incitmək istəmirdim... bağışla...
- Mən sms də ağlamlı bir şey yazmamışdım..
- Bağışla Azad bağışla..
Artıq ikinci dəfədir ki, onu qucaqlayıb hıçqıraraq ağlayırdım. Hə, Sms- i gönbədərən Azad idi.
SMS “keç otur yerində hava al, pəncərədən düşsən arxanca gələn deyiləm. ; )”Son günler mene ne olduğunu bilmirdim... Yasemenin etdikleri qelbime hedden ziyada toxunmuşdu... Üzde göstermesem de, içimden qırılırdım... Oğlan olanda daşdan, qayadan yaranmırsan ki... Menim ona davranışlarımı nelere yozmuşdu... Düşündükce esebleşirdim... Yasemenin menden üzr istemesini, sehvini anlamasını isteyirdim... Amma tersliyimi kenara qoymurdum... Yene kobud, sert, qaşqabağı yerle geden Azad geri dönmüşdü... Kim olsa, menim kimi davranardı... Belke de, davranmazdı... Amma men Azad idim...