ı qızarmışdı...
- Şey... Immmm... Sen, sen niye bu qeder yaxşısan?
- Men yaxşıyam? Neçe vaxtdır acı sözlerimi işe salmışam... Hele elimde olsa, boğardım seni... Bir kilo qara sürtmüsen gözüne... Yaylığım ne güne qaldı...
- Heç de bele... Men çox az vururam.
- He, he... Bes bu qaralar nedir? Budur az?
- Hamı vurur da... Gözellik qurban teleb edir...
- Sen hamı kimi olma... Onlarsız daha gözelsen...
- Hmmm... Bağışladın meni?
- Düşünmeliyem...
- Azad!!!
- Qulağım batdı... Gah ağlayırsan, gah qışqırırsan... Senin kimi deyişken xasiyyetli qız görmemişem...
- Azad!!!
- Bağışladım... Amma bir şertle?
- Yene şert?
- He, Yasemen xanım, yene şert...
- Evvelkiler kimi ağır olmasın ha...
- Bu dostyana şertdir...
- Nedir dostyana şertin?
- Üzülme... Ağlama... Bu hallar sene yaraşmır...
- Budur şertin?
- İmkan ver... Sabah menimle bir yere gedeceksen...
- Hara?
- Sirrdir...
- Getmirem!!!
- Niye?
- Sonra başımı kesersen... Boğarsan... Neyime lazımdır?
- Qorxma... Maraqlı olacaq...
- Yaxşı... Amma...
- Amması yoxdur... Sabah seni evinizin yaxınında düşürdüyüm yerden götürecem... - bir az da söhbet edib şirketden ayrılmışdıq... Yolboyunca Yasemeni ağlımdan çıxarmamışdım... Onsuz da, son zamanlar fikrimi zebt eden yegane varlıq Yasemen idi... Onun bu gün etdiyi hereket xoşuma gelmişdi... Gülleri qebul etmemişdi... Qürurlu insanları sevirdim... Yasemenin sevgisine göre eyilmemesi çox xoşuma gelmişdi...
- Üzünde güller açır... - axşama kimi evde olsam da, Elyarın tekidi neticesinde onunla görüşmüşdüm...
- Her zamanki halımdır...
- Doğurdan? Neçe gündür zehrimar yağan sifet kime mexsus idi?
- Elyar... Bu gün istediyin qeder zarafat ede bilersen... Esebleşmeyecem...
- Barışdız?
- Hardan bildin?
- Bilmeyimçün qeyri- adi istedada malik olmağıma ehtiyac yoxdur... Üzüne baxanda bilinir...
- He...
- Ondan xoşun gelir...
- Ne?
- Eşitdiyin... Belke de, daha artıqdır...
- Deli olmusan?
- Esas sen deli olmusan... Bir az da keçse, divaneye