Elmir: -Özümü sənə sübüt etməyimə şans ver. Sadəcə 1 şans
Röya: -Başqa istəyin???
Elmir: -Başqa istəyim Sən!
Röya: -Sən də harda həyata keçilməyəcək istəklər varsa onları isdəyirsən ee. Şans yoxdu ki yoxdu da
Elmir: -Balacaaa həyatda nə istəmişəm canla-başla çalışıb əldə etmişəm görürəm inadkar keçisən ama geci-tezi mənim olassan gəl inadlaşma (sevirəm inadını mənə qulaq asma)
Röya: -Hah denən onda əldə edə bilməyəcəyin yeganə mən olacam ki. Nəisə özümü xüsusi hiss etdime )))
Elmir: -Meymunluq eləmə hə ya yox?
Röya gözlərini böyüdərək: -Yox!
Elmir: -Yaxşı, elə olsun balacam mən neyniyəcəyimi bilirəm
Röya bir an yuxudan oyanmış kimi Elmirin qollarında olduğunu xatırlayıb: -Hiiiiii heyvan burax məni deyib var-gücü ilə Elmirin ayağını tapdaladı
Elmir: -Ayyyy ayağımmm səndə bu güc hardandı? Heyifini çıxacam sənnən balacaaa!!
Röya "Əccəb oldu” deyərək, cəld çantasını götürüb evə doğru qaçır
Elmir: -Eh balaca dəcəlim sənlə işimiz var da
Röya qaçaraq mehlələrinə çatıb: "Qorxmadım desəm yalan olar. Off işimiz var da indi. Ama yaraşıqlıydı ee. Olsun da eh özünü bəyənmiş. Həyatda hər şeyi əldə edibmişmiş elə bil mən bununçün nəyəm” deyərək deyinə-deyinə evə çatır. Elmir isə universitetdə hamıya Röyanın məhz ona aid olduğunu bildirmənin yollarını axtarırdı. Röya ilə sevgili olub, əlindən tutaraq bütün universitetə göstərmək hələ mümkün olmadığından, tək çarə tanıdıgı dost tanışlarına Röyanın onların da bir bacısı olduğunu, özü olmadığı zamanlarda onu qorumaqlarını tapşırmaq olur...
Səhəri Elmir çox xoşbəxt açmışkən, Röya əsəb içində idi dərsə gecikməkdən əlavə bəzi yaxın uşaqların ona göz vuraraq çoxbilmiş gülümsəməsi daha da hövsələdən çıxardırdı onu. İlk iş tənəffüsdə qızlardan səbəbini soruşmaq idi:
Röya: -Nəolub səhərdən dəli kimi gülürsüz?
Qızlardan biri: -Ooo Röyaşka Elmirlə aranızda nəsə varmış və bizdən gizlədirdin?
Röya: -Başa düşmədim nədən bəhs edirsən?
Qız: -Elmir bu səhər sinifin oğlanlarına səni tapşırıb. Bizim uşaqlar da sevə-sevə qəbul