kəlimeyi şəhadət çox gələr. O anı hiss edəndə, Muhəmməd (S) de sənə yetər.
O halı ilə yene təbəssüm edərək, başını tərpətdi. Ağrıları çox olduğu üçün, tez-tez morfi vururaraq yatırtmağa çalışırdım. Bir gün mən iş səyahəti səbəbiylə, bir müddət ziyarətinə gedə bilmədim. Qayıdanda anası mənə zəng elədi. Həkim Serap bir həftədir morfi vurdurmur. Səhərə qədər inildəyir, çox ağrı çəkir.
Tez yanına evə getdim, iynə vurdurmamağının səbəbini soruşdum. Aldığım cavabı hələdə unuda bilmirəm və yadıma düşdükcə, ürpənirəm...
- Ya morfinin təsiri ilə, ölümə yuxuda yaxalansam, və ya son nəfəsimdə Muhəmməd (S) deyə bilməsəm?
Serap belə bir xanım idi.
Bu arada məndən istixarə etməyimi və neçe gün ömrü varsa, son günü oyanıq qalacaq şəkildə morfi vurduracağını rica etdi..
Mən heç adətim olmayan halda, cümə gününə təsadüf edən o gecə, Serap xanımın acizliyi hörmətinə sandığım, istixarə etdim. Çərşənbə axşamına qədər yaşayacağına dair işarə sezdim, və ertəsi gün,qorxma iynəni vurdura bilərsən dedim. Serap bu vida bildirən son görüşməmizdə, son sualını da verdi..
- Həkim, ezrail mənə necə görünəcək?
Qızım dedim.. - Obir mələk deyilmi? narahat olma o sənə layiq yaraşıqlı, prenses kimi gələcək.
Çərşənbə axşamı, Serapın ağırlaşdığın eşidincə tez ora getdim. Ancaq vəfatına çata bilməmişdim. Təbii ki ailəsi çox pərişan idi, sadəcə uzun müddət ona baxan dindar bir qadın, qohum idi, məni görcək yaxınlaşaraq..
- Həkim bilirsiz, bir az bundan qabaq, möcüzə yaşandı. Serap bir saat qabaq,oksigen cihazını atdı, yataqdan qalxması imkansız olmasına baxmayaraq, qalxdı, abdəst aldi, iki rikət namaz qıldı. Bütün evdeki hər kəs dəhşətlə donub qaldılar. Və kəlimeyi şəhadəti gətirərək, vəfat etməzdən bir az öncə də, - Həkimimə söyləyin, əzrail onun söylədiyindən də gözəl