ayəsində isə belə deyilir: "Mömin qadınlara de ki, gözlərini haram buyurulmuş şeylərdən çevirsinlər (naməhrəmə baxmasınlar), ayıb yerlərini (zinadan) qorusunlar (və ya örtülü saxlasınlar); öz-özlüyündə görünən (əl, üz) istisna olmaqla, zinətlərini (zinət yerləri olan boyun, boğaz, qol, ayaq və s. naməhrəmə) göstərməsinlər; baş örtüklərini yaxalarının üstünə çəksinlər (boyunları və sinələri görünməsin)”.
Gülnar bir-bir ayə və hədislər oxuyurdu. Mənsə dəhşətə gəlmişdim. "Axı bunların hamısı Quranda varsa, bəs mən nəyə görə indiyəcən bilməmişəm” –deyə fikirləşirdim. Birdən Gülnarın sözünü kəsib "Gülnar, sənə elə gəlmirmi ki, Allah-taala bunları keçmişdəki adamlar üçün deyib? Axı indi müasirlik dövrüdür, vecə gəlmir axı” –deyərək etirazımı bildirdim.
Gülnar bir az su içib ayağa qalxdı, otaqda gəzə-gəzə "Düzdür, Allah bunları 14 əsr bundan əvvəl deyib, amma Allahın sözü qiyamət gününədək bütün bəşəriyyət üçün keçərlidir, bacım!” deyə izah etməyə başladı:
-Bir də ki, hansı müasirlikdən danışırsan, ay qiz? Yarıçılpaq geyib gəzmək muasirlik sayılırsa, ən müasir insanlar ibtidai icma quruluşunda yaşayanlar imiş demək, axı onlar daha çılpaq formada geyib-gəzirdilər.
-Ay Gülnar, nə olsun ki, mən də namaz qılıram da, bu mənə kifayət etmir deyirsən?
-Nə olsun namaz qılırsan? "Üzük qaşıynan tanınar”. Namazın yanında hicab da olsa, daha fəzilətli olmazmı?!
Gülnar bunu deyə-deyə mənə yaxın əyləşdi. Əllərimdən tutub məhəbbətlə "Necə deyərlər, dində məcburiyyət yoxdur, mən sənə yaxşılıq etmək üçün bunları dedim, əzizim, yalnız bu qədər!” -deyib gülümsədi.
Bundan sonra otağa sükut çökdü. Bir müddət sonra Gülnar sükutu pozaraq "hə, başqa nə xəbər var, müasir qız!” -deyib mövzunu dəyişdirdi. Bir az ordan-burdan danışdıq, dedik-güldük.
Gülnar birdən dərin bir ah çəkib ayağa qalxdı. "Artıq gecdir, mən getməliyəm. Uşaqları öpərsən” -deyib getmək üçün hazırlaşmağa başladı. Sağollaşıb getdi.
Uşaqlar artıq gəlmişdilər. Bir az sonra yoldaşım da işdən qayıtdı. Mən ona "Gülnar