onlara tərəf qaçdılar. Aygünü oglanın qollarında alaraq əməliyyat otagına apardılar
Bir neçə saat sonra mədəsi yuyulan Aygünün həyatıl xilas edən həkimlər onu reanimasiya şöbəsinə apardılar və bir müddət nəzarətdə olmasını ailəsinə bildirdilər
Əsəd və Elmira gil Aygünün sag salamat olduguna sevinərək bayaq onlara kömək edən oglanı tapıb ona təşəkkür etməyi vacib saydılar. Ancaq oglan təəssüfki çixdan xəstəxananı tərk etmişdi..
/////
Uşaq evi.
Ayxan. Nihad niyə bizimlə oynamırsan?
Nihad. Oynamaq istəmirəm əl çəkin məndən
Ayxan. Niyə axı? Gəl oynayaqda
Nihad. (Hirslə Ayxanı itələyib yerə yıxır) dedim isdəmirəm
Ayxan yerə yıxıldıgından dizini yaralaylr və aglamaga başlayır. Necəki atası kimi qəddar heç nəyi vecinə almayan Nihad Ayxanın göz yaşlarına məhəl qoymadan oradan uzaqlaşır. Tək sakit bir yerə gəlir. Yerə uzanaraq göylərə səmaya baxır. Dərin düşüncələrə qərq olur. Ailəsini keçmişini nə üçün burda oldugunu düşünür. Nihad da atası kimiydi eynən Zaurun özü.
Ancaq özünü düşünən heç nə onun üçün maraqlı olmayan bir uşaq idi Nihad. 6 yaşı olmasına baxmayaraq sanki 25 yaşında həyatdan bezmiş bütün iyrəncliyi görmüş və həyata nifrət etmiş biri kimi davranırdı Nihad. Həmişə səssizliyi sevirdi. Tək qalmagı. Başqa uşaqlar kimi oyun oynamaq şəkil çəkmək onluq deyildi. Nihad Zaur kimi fərqliydi...
Bu zaman kənardan Nihadı izləyən bir qadın Nihadın təkliyindən istifadə edərək ona yaxınlaşlr.
Qadın. Balaca burda tək nə edirsən?
Nihad. (Hirslə) mən balaca deyiləm!
Qadln. Bagışla.
Nihad oradan uzaqlaşmaq istəyən anda qadın onu dayandırır
Qadın. Oglum dayan
Nihad hirslə arxaya cevrilir
Nihad. Mən sənin oglun deyiləm! Mən heç kimin oglu deyiləm mənim anam yoxdur
Qadın. Yanıllrsan var. Sənin anan var
Nihad. Varsa hardadı bəs? Niyə mənim yanımda deyil?
Qadın. Anan xəstədi evdədi səni gözləyir bura məni göndəribki səni apatım onun yanına
Nihad. Yalan deyirsiz
Qadın. Yalan demirəm. Sənin anan İlayda Həsənovadır Tanınmıış futbolçu İlayda Həsənova...
Bu qadln