i qara gözlərinu cəld yuxuya daldıgı yerə dikdi və təəccüb dolu ifadə üzünü əhatə etdi. İlayda qaya parçasının üzərində yatmışdı bayaq. İlayda üorxmaga başladı. Getdikcə qorxu hissi onun bütün vücudunu sarırdı.
İlayda. Kim var burda? Kim var axı? Səsimi heç kim eşitmir? Heç kim yoxdur bu xarabada?
Sonuncu Sözlərdən sonra yerə çökərək aglamaga başladı. Qorxurdu çox qorxurdu. Harda oldugunu bilmirdi. Ətrafdaçox qaranlıq idi. Zülmət ətrafı bürümüşdü bu da İlaydanı dahada qorxudurdu.
İlayda. ALLAHım mən hardayam axı? Niyə heç kim yoxdur burda? Yoxsa yoxsa...
Mən ölmüşəm???
Anidən İlaydanın çiyninə toxunan əl onu dahada qorxutdu. Qorxa-qorxa arxaya çevrilərək yanında olan insanın kimliyin müəyyənləşdirmək istədi. İri qara gözlər dahada irildi. Gözdən axan göz yaşları bir anın içərisində dayandı. Susqunluq hökm sürdü.
Kim idi axı İlaydanın qarşısındakı insan?
6 yaşında oglan uşagı. İlaydayka üzbəüz dayanan insan 6 yaşında oglan uşagı idi. İlayda uşagı gördükdən sonra bir az sakitləşdi. Özünü toplayıb uşaqla danışmaga başladı.
İlayda. Sən. Sən kimsən?
Nihad. Nihad
İlayda. (Qorxaraq) Ni . N i ha dd
Nihad. Hə Nihad. Sənin oglun! Varlıgını qəbul etməyib uşaq evinə atdıgən oglun
İlayda. Mən mən səni atmamışam
Nihad.(hirslə) yalan danışma! Əgər atmamısansa məbi niyə mən uşaq evindəyəm? Həə niyə sənin yanında deyiləm həə??
İlayda. And içirəm and içirəm sənin varlıgından xəbərim yox idi. And içirəmki mənə sənin öldüyünü demişdilər
Nihad. Yalan danışırsan
İlayda. Yalan danıçıram inan mənə. Mən sənin var oldugunu bilən kimi Azərbaycana gəldim ancaq
Nihad. Ancaq nəə?
Məni ogurladılar?
İlayda. Hə hə. Səni uşaq evindən gizlincə aparıblar bizdə səni axdarırdıq atan hər gün hər an səni axtarırdı
Nihad. Bəs niyə məni tapa bilmirsiz hə? O qadın həran hər saat məni dğyür incidir dayana bilmirəm ana dözə bilmirəm məni qurtarın yaıvarıram məni o qadının əlindən alın
İlayda ogluna dogru gedib onu qucaqlamaq istədi ancaq oglu yoxa çıxdı bir tək son sözləri qaldı
"Məni