edirsən?
Əfşan. Luyisa mən heç nə etmirəm (Əfşan əlindəki jurnalı Luyisaya uzadır) al oxu hamısı burda yazılıb bütün sübütlar burdadır
Luyisa. Əfşan uşaq olma bu sübut deyil burda yazılanların hamısı mətbuatın uydurmasıdır
Əfşan. Luyisa uydurma deyil hamısı düzdür
Luyisa və Əfşanın söhbətini otaga daxil olan Vasif pozur.
Vasif. Əfşam vaxtdır. Hazırsan?
Əfşan. Hə
Əfşan heç nə demədən Vasiflə birgə otagı tərk edir. Luyisa isə ardından baxa baxa qalır
Əfşanın öz anası Gülnarə xanımla qarşılaşması. Keçmişin ilk imtiqamı.
Vasif Gülnarəni guya xəstəxanaya müalicə üçün gətirdiyini aldadaraq Əfşanın qaldıgı xəstəxanaya gətirmişdi.
Gülnarə otaqdaydı. Həkimin otaga gəlməsini gözləyirdi
Qapı açılır. Həkimin gəldiyini sanan Gülnarə xanım gördüyü mənzərə qarşısında yanıldıgını anlayır. Gələn həkim deyil onun dogma qızı Əfşan idi. Gülnarə xanım iki həfdə öcəyədək Mariyanın onun otagına gələrək onu aldadıb Əfşan oldugunu söyləməsinə inanır və Mariyanı öz qızı Əfşan sanır ancaq bu gün öz dogma qızını Əfşanı görsə belə onu tanımır...
Yeni həyat.
Gülnarə və Əfşan dialoqu.
Gülnarə xanım təəccüb içərisində idi. Qəribə baxışlarla Əfşanı başdan ayaga süzürdü. Əfşan sa öz kinli baxışlarını anasının üzərindən çəkmirdi. Əlində olsa anasını elə həmin dəqiqə əlləri ilə bogardı. Ancaq fikirləşdiklərini etmirdi. Nə qədər qəlbi kinlə dolsada Dinimiz Kitabımız "QURANİ KƏRİM" ona mane olurdu. Çünki dinimizdə Anaya əl qaldırmaq yasaqdır.
Əfşan. Deyəsən başqa birini gözləyirdiz
Gülnarə. Mən. Mən hə həkimi gözləyirdim.
Əfşan. Həkim bir az ləngiyəcək Gülnarə xanım
Gülnarə. (Şaşqın halda) mənim adımı hardan bilirsən qızım
Əfşan. Mənə qızım demə
Gülnarə-----
Əfşan. ------
Gülnarə. (bir neçə dəqiqə sonra) bir dəqiqə mən səni hardasa görmüşəm. Sən. Sən Tiqran Əsədovun həyat yoldaşı Nəzrinsən. Bu ola bilməz axı sən ölmüşdün?
Əfşan. Yaddaşınız güclüdü heç nəyi unutmursuz Maşallah amma hamısını yalnış bilirsiz
Gülnarə. Niyə?
Əfşan. Gülnarə Sadiqova bütün gerçəklər səni məhv