n bataqlıga daxil etmişdi. Əfşan bir şeyi yaxşı bilirdiki yalnız bu iyrənc təşkilatin sayəsində həm keçmişindən həmdə Sisaydidən intiqamını alacaqdı.....
Əfşan artıq həmin ünvana çatmışdı. Qapıda onu bir nəfər qarşıladı:
- hələdə danşmayıb?
+ xeyir Nəzrin xanım
- yaxşı indi danışar (deyib içəri keçdi)
İçəridə üz gözü qan içində olan əlləri baglı bir kişi vardı. Əfşanı görəndə kişinin üzündə qorxulu bir ifadə yarandı:
-səəəəən?
+ hə Həsən mən
- axı sən ölmüsən
+ yox Həsən ölməmişəm yaşamışamki sizi məhv edim
- Əfşan inan mənə mənim heç bir günahm yox idi məcbur idim uşaqlarım vardı uşaqlarım üçün onları saxlamaq üçün dedikləri işi etməliydim yoxsa uşaqlarim ac qalardı
+ sus Həsən sus! Belə iyrənc işləmi uşaqlarını saxlayırsan? Hə səninləyəm?
- Əfşan məcbur idim yoxsa uşaqlarımı öldürərdiler
+ Həsən sus məndə sənin uşaqların kimi uşaq idim mən səndən kömək isdədim yaşamaq üçün yeni həyat qurmaq üçün sənsə? (deyə qişqıraraq otagı tərk etdi)
Başqa bir otaga keçərək keçmişinə daldı:
" Hansıki 12 yaşı vardı hər gün döyülməkdən artıq bədənində bir sag yerdə qalmamışdı. Yenə həmişəki kimi döyülürdü bu dəfədə qardaşı Murad onu döyürdü səbəbsə "niyə evdə qonaq olanda otaqdan çıxmısan?" - idi çünki Əfşana qadaga qoyulmuşdu evə qonaq gələn zaman ancaq otagında olmalı idi. Heç kəs onu isdəmirdi sanki Əfşan onların bacısı övladı deyil yad biri idi. Həmin gün o evdə Əfanın son gecəsi oldu. Beynində bu evdən bu cəhənnəmdən gecə ikən qaçmagı planlaşdırmışdı və planlaşdırdıgı kimidə etdi. Gecə saat 2:00 iradələri Əfşan sonuncu dəfə bu evə bu insanlara nifrətlə baxaraq oradan uzaqlaşdı. Hara gedirdi axı? Nə gedəsi yeri nədə kimsəsi vardı. 2 gün ancaq küçələrdə ac susuz qaldı. 2 gün sonra isə Həsən adlı bir kişiylə qarşılaşdı.
- qızım gecənin bu vaxtı təkbaşına burda nə edirsən ?
+-----------(susur)
-səninləyəm axı?
+ ( aglıya-aglıya başına gələnləri danışır və ən böyük səfi edib ona inanır)
- qorxma qızım sənə kömək edəcəm gəl məninlə Bakıya gedək
Əfşan onunla