) Əfşan mane ola biler Əfşan sagdır amma sən bunu bilmirsən
Anar. Namiq səninləyəm?
Namiq. Bilmirəm
Anar. Necə yəni bilmirəm? Bilmirsən öyrən!
Namiq. Yaxşı öyrənərəm
Anar. Namiq sənə bir həfdə vaxt. Bir həfdə ərzində mənə Vasifi tap gətir
Namiq. Anar bir həfdə? Bir həfdədə necə axı
Anar. Mən bilmirəm Namiq Vasifi tap gətir!
Namiq. Yaxşı
Anar. İndi isə gedə bilərsən
(Namiq otagı tərk etdiyi zaman) Namiq?
Namiq. (Ayaq saxlayaraq Anara tərəf çevrilir) buyur
Anar. Səninlə kpbud danışdıgım üçün məni bagışla
Namiq. Eybi yoxdu
Anar. Xaiş məni anlamaga calış Əfşanımın həyatını məhv edən Vasif alçagını tezliklə məhv etmək isdəyirəm artıq gözləməyə səbrim yoxdu
Namiq. Narahat olma tezliklə Vasifi əllərimlə sənə gətirəcəm (Namiq Anarın kabinetindən çıxaraq öz kabinetinə daxil olur bir neçə dəqiqəlik düşüncələrdən sonra) off sən nə edirsən Namiq? Əfşanın sag oldugunu niyə Anara demirsən axı? Ən yaxın dosduna qardaş bildiyin insana niyə xəyanət edirsən axı ? Offf
Bagışla məni Anar bagışlaki Əfşanın sag oldugunu sənə demirəm. İnşallah bir gün etdiyim hərəkətə görə mənə bəraət qazandıracaqsan inan mənə hər ikinizin yaxşılıgı üçün ayrı qalmalısız

/////
Naxçıvan. Şərur.
Əfşangilin evi.
Gülnarə xanım öz otagında ailə şəkillərinə baxır bu zaman otaga Əfşan və Nərmin daxil olur.
Nərmin. Gülnarə xanım nə edirsən belə?
Gülnarə. (Şəkillərdən diqqətin ayraraq Nərminə baxır) heç qızım ailə şəkillərinə baxram
Nərmin. Hm ana şəkli neynirsən ee özümüz canlı burdayıqdə
Gülnarə. Ama atanız yoxdu
Nərmin. (Anasına yaxınlaşıb onu qucaqlayır) canım anam atam yanımızda olmasada hardansa bizi izləyir xoşbəxt oldugumuzu görüb oda sevinir bizə görə
Gülnarə. (Qızını qucaqlayaraq) düzde qızım dediyində həqiqət var
Nərmin. Mənim gözəl anam sənin qızın nə vaxt səf deyibki?
Gülnarə. o qədər səf deyibki
Nərmin. Biy mən?
Gülnarə. (Gülür) hə sən
Nərmin. Nəyi səf demişəmki?
Gülnarə. Hansını deyim?
Nərmin. (Hirslə) hamısını
Gülnarə. Ən böyüyünü deyim?
Nərmin. Hə
Gülnarə.