i əzizləyəcəmmi? Həə?
Vasif.-----
Əfşan. Niyə susursan hə? Verəcək cavabın yoxdur? Mən cavab verim o zaman-yox əsla bütün bunlar olmayacaq mən ana olmayacam heç vaxt
Vasif. Bagışla məni
Əfşan. Necə bagışlayım hə ? Hər gün hər an sənin ucbatından qorxu içərisində yaşayırdım . Sevdiyim insanın belə mənə toxunmasını isdəmirdim. Anarın əli mənə dəyən kimi sənin mənə etdiklərini xatırlayırdm bütün həyatımı cəhənnəmə çevirdin sən? İndi nə haqla bagışlayım səni?
Vasif.----
Əfşan əlindəki silahın tətiyin çəkir.
Silahdan açılan güllələr slra ilə Vasifə dəyir. Vasif müvazinətini pozmadan
-Əfşan aga. Aga səni öldürəcək qaç
Əfşan oranı tərk edir
Vasif müvazinətini itirərək yerə yıxılır. Yarıhuşsuz vəziyyətdəykən belə sayıqlayır.
-Əfşan qaç aga aga səni öldürəcək qaaaaçççç (pıçıltlyla) ba gış la mə nii sə ni qo ru ya bil mə di yim ü ç ün ba gış la yal var ram qaaaaçç aga səə əə nii öl dü rə cəəəək
Əfşan göz yaşları içərisində yuxudan Vasifi silahla vurdugu səhnədən ayrılır. Bu zaman ona iki insan yaxınlaşır. Əfşan güclə gözlərini açıb onları tanımaga çalışır. Qeyri ixtiyari dünən baş verənlərdən sonra aganın əlinə keçməsini xatırlayır. Üz gözü qan içərisində olan Əfşan Aga və Sisaydi. Eyni xarabalıq eyni ətraf və kin dolu baxışlarla bir birinə baxan üç insan.
Məhv olan həyat.
Ünvanı bilinməz xarabalıq. Aga Sisaydi və Əfşan.
Üz gözü qan içərisində olan Əfşan və öz kinli baxışlarını Əfşandan çəkməyən iki insan.
Aga. Ooo gözəlçəmiz şirin yuxudan oyanıb
Sisaydi. Sabahınız xeyir Əfşan xanım nəsə istəyiniz var?
Əfşan. Hə
Aga. Oo Əfşan xanım nə istəyir
Əfşan. Sizin iyrənc üzünüzü görməmək
Sisaydi. Bagışla gözəlim istəyiniz yerinə yetirilməyəcək sən isdəməsən belə bizim üzümüzü görməyə məcbursan
Aga. İndidən öyrəş gözəlim sən bizim üzümüzü hər gün görəcəksən
Əfşan. Ölsəm daha yaxşıdı
Aga. (Gülür) bax o arzun yerinə yetə bilər
Əfşan. Sizi məhv etməmiş ölən deyiləm
Aga. Hə oda düzdü səndən qorxmaq lazımdı
Sisaydi. Əfşan xanım sən bizim əlimizdəsən biz