) qızım qohumdu
Saleh. (Təəccüblə Laləyə baxırdı)
Lalə. (Salehə tərəf pıçıltıyla) xaiş anlamaga çalış o hələ uşaqdır anidən gerçəyi demək olmaz
Saleh.yaxşı
Əfşan. Ana hara gedirik ee?
Lalə. Xarici ölkəyə Amerikaya
Əfşan. Niyəki
Lalə. Qızım çox sual vermə tez əynini dəyiş
Əfşan. (İnadkarcasına) bəs atam? Onsuz gedirik
Saleh. (Əsəblə) hə balaca atansız gedirik. Dedilər sənə çox sualvermə
Lalə. Saleh nə edirsən. (Əfşana baxaraq) quzum atan sonra gələcək indi isə hazırlaş
Əfşan. Yalan deyirsən aldadırsan məni atam gəlməyəcək o bizi tərkedib (aglayır)
Lalə. (Məyus şəkildə) qızım inan mənə yalan demirəm atan sonra gələcək
Əfşan. (Göz yaşını əlinin tərsi ilə silərək) yalan demirsənki?
Lalə. Nə vaxt sənə yalan demişəm
Əfşan. Heç vaxt
Lalə. Onda dur hazırlaş
Əfşan. Yaxşı
15 dk sonra
Saleh. Lalə da gez gəldə
Lalə. Gəlirəm
Lalə əlindəki məktubu masanın üzərinə qoyaraq evdən çıxır. Evin həyətində sonuncu dəfə iki mərtəbəli villanı izləyir və "BAGIŞLA MƏNİ ANAR" deyərək maşına əyləşir. Saleh öz ailəsini ona məxsus olanları burdan bu xarabalıqdan götürüb gedir. Yeni həyat və Amerika....
Bir saat sonra.
Anar evə gəlir. Evdə Lalə və Əfşanı səsləyir. Onlardan səs gəlmədiyini görən zaman Namiq gilə getdiyini zənnedərək otagına çıxır. İki günlük Naxçıvan səfəri üçün özünə əşyaları üçün çanta hazır edir. Əşyalarını yıgdıqdan sonra çantanı götürərək aşagı enir. Hava limanına taksiylə getdiyi üçün maşınının açarlarını masanın üzərinə qoyur. Açarları masaya qoyarkən gözü məktuba sataşır. Təəcüblə məktubu əlinə götürərək oxumaga başlayır:
" Sən bu məktubu oxuyan zaman mən çoxdan Amerika yollarında olacam. Anar mən qızım və qızımın atasıyla birgə buralardan gedirəm. Ən yaxşısı belə olmalıydı bizim sənin həyatından çıxmagımızıydı. Səni nə Əfşan nədə mən heç vaxt unutmayacagıq. Sən bizə çox yaxşılıqlar etmisən Əfşan sənin qızın olmuya olmuya ona atalıq etdin onu övladın kimi qəbul etdin. Amma mən bunların əvəzində sənə pislik etdim Anar. Sisaydi və Aganın tələbiylə