getdiniz?
Əfşan. (Aganın kobud səsindən diksinərək fikirlərdən ayrılır)onu burax
Aga. Bax gözəlçə sənin məndən qurtardıgın qızı gətirdim. Nə durmusan indidə qurtardə onu
Əfşan. Alçaqsan sən Əşrəf alçaqsan
Yazıq qızdan nə isdəyirsən axı? Sənin işin mənlədi burax onu
Aga. Ay sagol mənim işim sənlədi. Mən bunun kimi gözəlçələr sayəsində səni məhv edəcəm
Əfşan. Burax onu nə desən edəcəm
Aga. Hm nə desəm edəcəksən?
Əfşan. Hə
Aga. Öz xoşunla mənim olacaqsan?
Əfşan. Nəəə??

////
Bakı.
Hava limanı. Naxçıvan reysi.
Anar və Namiq.
Anar və Namiq təyyarədə öz yerlərini rahatlamışdılar. Təyyarənin havaya qalxmasına hələ yarım saat var idi. Yarım saat sonra Anar öz intiqamına dogru yola düşəcəkdi. Anar bir az fikirliydi bunu görən Namiq Anarın fikirin dagıtmaga çalışır.
Namiq. Anar Vasifə nə edəcəksən?
Anar. Onun Əfşana etdiklərinin əvəzini
Namiq. Vasifi öldürəcəksən?
Anar. Yox ölümdən betər edəcəm
Namiq. Qardaşım sən nə etsəndə yanındayam
Anar. Çox sagol Namiq
Bir neçə dəqiqəlik sükut və bu sükutu pozan Namiq.
Namiq. Anar olar bir sual veri?
Anar. Əlbbəttə buyur
Namiq. Bu gün mən sənə zəng edəndə sən hardaydın?
Anar. Dedim axı işim vardı
Namiq. Nə işi
Anar. Şirkətimizin keçmiş müştərilərindən biriylə görşürdüm
Namiq. Keçmiş müştəriylə Ülkərin evində görüşürdün?
Anar. Anlamadım bunu hardan çıxardırsan
Namiq. Anar bu gün sənin Ülkərin evində oldugunu bilirəm
Anar. Hardan bilirsən
Namiq. Hardan bilməyim vacib deyil sənə məsləhətim uzaq dur ondan
Anar. Namiq niyə axı Ülkərə qarşı belə protiv gedirsən. İnan o pis qız deyil
Namiq. Qardaşım mən ona protiv getmirəm sadəcə səndən o qəzdan uzaq durmagını xaiş edrəm
Anar. Namiq mən uşaq deyiləm mənim 37 yaşım var mən nəyin yaxşı nəyin pis olacagnı bilirəm
Namiq. Qardaşım mən demirəmki sən düzgünü və pisi bilmirsən sadəcə Ülkər sən bildiyin kimi deyil ondan uzaq dur
Anar. Niyə axı səbəb nədir?
Namiq. Anar mən bilirəmki sən Ülkərin sadəcə Əfşan kimi saf oldugu üçün Ülkəri özünə yaxınlaşdırırsan