a birazdan əbədi susacaqsan
Vasif. Hər nə desən haqqın var məni öldürməkdə belə haqlısan mənim kimi alçaq yaşamamalıdır amma son dəfə icazə ver bir söz deyim
Anar. Özünü yazıq kimi gösdərmə nə deyirsən tez de
Vasif. Əfşan sagdır aganın əlindədir aga onu öldürəcək
Anar. (Heyrət dolu baxışlarla) heç olmasa son nəfəsində kişi kimi davrandə. Ölümdən qurtulmaq üçün indidə Əfşandan isdifadə edirsən?
Vasif. And içirəm yalan demrəm. Əfşan sagdır inan mənə. Son nəfəsimdə niyə yalan deyim axı?
Anar. Yalandan and içmə alçaq
Vasif. İnan mənə qardaş yalan demrəm Əfşan sagdır aganın əlindədir sabah aga onu öldürəcək onu qurtar qardaş
Anar şaşqıb vəziyyədə qalır. Namiq kənardan bu mənzərəni izləyir.Peşmançılıq.
Anar əsəbdən nə edəcəyini bilmirdi. Dəliyə dönmüşdü. Hirslə otaqda gəzişirdi. Namiq çarəsiz şəkildə onu izləyirdi. Sakitləşdirməyə çalışmaq isdəsədə bunun mənasız oldugunu anlayıb susmagı seçmişdi.
Əfşanın sag olması onu sevindirsə belə həmdə təəssüf hissidə yaşayırdı. Çünki Əfşanı ölü bilərək Ülkəri həyatına daxil etmişdi. Çox çarəsiz idi bir tərəfdə gecədən zəngləri ilə telefonun susmasına imkan verməyən Ülkər və Aga alçagının əlində olan Əfşan. Nə edəcəyini bilmirdi. Əfşanın harda oldugunu bilmirdi.
- aga axı onu harda saxlaya bilərdi?
Görəsən ona nəsə edib?
Görəsən mənə aid olana toxunub?
Anad bu tip fikirlərdən dəliyə dönmüşdü.
Anar özünü toplamaga çalışdı. Üzünü Namiqə cevirib nəsə deməyə baçladı.
Anar. Namiq adamlara tapşırıq ver təcili Aganın harsa oldugunu tapsınlar
Namiq. Yaxşı
Anar. Xaiş edrəm tez olun Əfşana zərər verməmiş o alçagı tapın
Namiq. Anar narahat olma Əfşana heç nə etmədən tapacayıq alçagı
Namiq otagı tərk edir
Anar yenədə qorxu dolu düşüncələrinə qərq olur.
- alçaq səni məhv edəcəm
Əgər Əfşana zərər gəlsə səni ölümdən betər edəcəm!!
////
Almaniya.
Luyisa Bakıdan yeni gəlmişdi. Gələn kimidə təlaşla Yakopu görmək isdəmişdi olanları demək üçün. Ancaq Yakop evdə olmadıgından şirkətə getmiş orda Yakopla danışmaq