d idi.
Bir neçə dəqiqə davam edən sükutdan sonra oglan qadına baxmadan pəncərəyə baxaraq danışmaga başlayır.
Nahid. Hə Əfşan bu gün sondur.
Əfşan. (Titrək səslə) elədi
Nahid. Hazırsan sonuncu günüdə danışmaga
Əfşan. Hə hazıram
Nahid. O zaman başlayaq
Əfşan. Nədən
Nahid. Keçən dəfə qaldıgımız yerdən
Əfşan. Yaxşı
Bir damla göz yaşı axır gözlərindən və dərindən nəfəs alaraq danışmaga başlayır. Aganın ona təcavüz etdiyi səhnədən başlayır.
3 ay əvvəl:
Aga Əfşanın əynindəki palatarları cırıb şəhvət dolu hislərlə onu öpməyə başlamışdı. Əfşan göz yaşlarıyla imdad diləsədə nə fayda. Anidən bir səs.
"Toxunma ona!". Tanış səs. Kim ola bilər axı? Heyrət dolan hisslər. Əfşan key kimiydi. Gözlərini güclə açmaga çalışırdı. Əşrəf əsəbdən partlamamaq dərəcəsindəydi. Hirslə arxaya səs gələn tərəfə çevrildi. Təəccüblə ona mane olan insana baxdı.
Əşrəf. Zəhram?
Əfşan ona kömək etməyə çalışan insanı görən zaman təccübləndi.
Əfşan. Sisaydi?
Əfşanı qurtarmaga çalışan insan əsl adı Zəhra olan Əfşanı bu bataqlıga daxil edən Sisaydiydi.
Zəhra. (Hirslə) murdar əllərini qızdan çək
Əşrəf. (Təəccüblə) Zəhram nə edirsən sən?
Zəhra. Görmürsən nə edrəm
Əşrəf. Kor deyiləm görürəm nə edirsən Bayramın küçüyünü qurtarmaga çalışırsan. Övladlarımızın qatili Bayram.
Zəhra. Bizim övladlarımızın qatili Bayram deyil sənsən!
Əşrəf. Nə? Nə danışırsan sən? Dəli olmusan? Mən öz övladımı öldürəcəm?
Zəhra. Sus Murdar sus!!
Əşrəf. Zəhra nə olub sənə?
Zəhra. Əşrəf bu xarabalıq sənə tanışdırmı?
Əşrəf. (Soyuq tər bürüyür) yox!
Zəhra. O zaman mən tanış edim
Bu xarabalıqda illər öncə sən o murdar əllərinlə zorla mənə toxundun.
Əşrəf. Nə danışırsan sən? Sənə təcavüz edən insanı birlikdə Bayramla öldürdük axı necə mənim bu hərəkəti etdiyimi düşünərsən. Mən o qədər alçagamki sevdiyim qadına zorla toxunam
Zəhra. Alçaq deyilsənki?
Əşrəf. Zəhram?
Zəhra. Alçaqsan! Alçaq olmasan köməksiz qıza zorla toxunmazdın.
Əlindəki silahı Əşrəgə tuşlayır.
Zəhra. Murdar əllərini çək qzdan
Əşrəf