adamlarına işarəylə Zəhranı tutmalarını deyir. Əhməd Zəhranın əlindəki silahı alıb Zəhranı zorla əllərindən tutub sürüyür. Bir küncə ataraq əllərin baglayır. Əşrəf bu mənzərəyə gülərək baxırdı. Zəhra qışqıraraq Əşrəfi söyürdü.
Əşrəf. Gözəlim indidə məni hədələdə indidə Əfşanı qurtarmaga çalışda.
Of Zəhra of çox sadəlöfsən.
Zəhra. Alçaqsan Əşrəf Alçaqsan
Əşrəf. Ola bilər.
Zəhra. Əşrəf Əfşanı burax nə edirsən mənə et amma onla işin olmasın
Əşrəf. Yox Zəhram Əfşanı buraxmayacam
Əfşan qorxaraq bu mənzərəni izləyirdi. Həyatında pis biri kimi tanıdıgı Zəhra onu müdafiə edirdi. Zəhra onu təşkilata daxil edən qadın bu gün Əfşanı qorumaga çalışırdı. Niyə axı? Buna səbəb nəydi?
Zəhranın hayqıran səsi Əfşanı cavabsız suallardan azad etdi.
Zəhra. Əşrəf burax onu onsuzda həyatını yetərincə məhv etmisən indidə qadınlıq qürurunu məhv etmə! Yalvarıram burax onu
Əşrəf. Başqası olsa buraxardım amma bu başqası deyil Əfşandır Bayramın küçüyü çətin məsələdir onu buraxmagım
Zəhra. Əşrəf sənjn məsələn onun atasıyla olub onunla yox
Əşrəf.(gülür) elədu Zəhram amma həmişə valideynin cəzasını uşaqlar çəkər necəki mənim atamın cəzasını mən çəkdiyim kimi.
Bu gün Əfşan Bayramın küçüyü məhv olacaq!
Bax Zəhram gör indi Bayramın küçüyünü necə məhv edrəm.
Yenidən Əfşana yaxınlaşır. Əfşan artıq ümidsiz idi. Titrəyirdi. Əşrəf onu yenidən süzür. Ani dən gələn qorxulu səs. Əşrəfin adamlarının qışqırtısı və bu qışqırtılara cavab olan Silah səsləri.
Xarabalıga qışqırışla daxil olan Anar.
Anar. Alçaq ordan uzaqlaş
Əşrəf. Oookimləri görürəm gözəlçəmizini sevgilisi gəlibki
Anar əlləri baglı üz gözü qan içərisində paltarları cırılmış Əfşanı görəndə dəhşətə gəlir. İllər sonra sevdiyi qadını bu halda görmək onu dəhşət içərisinə salmışdı. Əfşan Anarı başdan ayaga süzür bir tərəfdən gəlməyinə sevinsədə bir tərəfdəndə ona kinlə baxır. Səbəb sə Ülkər fahişəsi. Anar anlamır bunu.
Anar. (Hirslə) alçaq mənə məxsus olana toxunmaga çalışmaq sənin üçün pis olacaq
Əşrəf. (Gülür) pah.