b onu qucaqlayır.
Toy Əfşan gilin evinin baxçasında baş tutacaqdı bu Gülnarə xanımın isdəyi idi. Gülnarə xanım Muradın oglu balaca Bayramla bərabər gələn qonaqlarla görüşürdü. Hər kəsə şirin nəvəsini təqdim edirdi. Xanımların çoxu Bayramı yanagından öpürdü əlbəttəki buda balaca dəcəlin xoşuna gəlmirdi deyə tez əliylə üzünü silir onu izləyən hər kəs bu mənzərəyə gülərək baxır.
Artıq bütün gələn qonaqlar evin baxçasında yerin rahatlamışdı. Hər kəs gəlmişdi bir Anardan başqa. Əfşan ətrafda gözləriylə onu axdarırdı ancaq nə faydaki Anar yox idi.
Nəhayət o an.
Nərmin və Vasif iki inadkar əl ələ tutub baxcaya endilər.
Ag gəlinlik buruqlarla yıgılmış saç sadə makyaj və inadkar Nərmin. Qara kostyum və bu kostyumda əzələləri çıxan və dahada yaraşıqlı inadkar Vasif.
Qonaqlar onları sevinclə alqışladı.
Son qonaq və Anar.
Elmar sevinclə ogluna yaxınlaşdı oni qucaqladı. Anarda atasıyla görüşüb Vasif və Nərminə yaxınlaşdı hədiyyəsini təqdim edib onları təbrik etdi. Əlbəttəki bu Əfşanın gözündən qaçmırdı. Anar Əfşanın ona baxdıgını görür və ona yaxınlaşmaga başlayır. Bu zaman bir uşaq ona dəyərək yerə yıxılır. Anar uşaga dogru əyilərək ona qalxmasında kömək edir.
Anar. Balac bir az ehtiyyatlı oldə
Könül. Hm mən bayaca deyyəm
Anar. Bagışla şirin xanım sizə balaca dediyim üçün
Könül. Eybi yo amma biydə deysən pis oyacay
Anar. (Gülür) nə olacaq?
Könül. Səyni dişdiyicim
Anar. Hm dəcəlsənsə balaca şirin. Da deməyəcəm adın nədir?
Könül. Könüy bəs səynin
Anarı soyuq tər bürüyür. Anidən zamansız itirdiyi anası yadna düşür
Könül. Səynənəm axııı
Anar. Hə. Şey .mənim adım Anar.
Könül. Hm qəşənkdi
Anar. Sənində adın qəşənkdi şirin
Bu zaman Luyisa yaxınlaşır
Luyisa. Hardasan bayaqdan səni axdarıram
Könül. Buydayam anna
Luyisa. Gəl gedək
Könül. Yaxşı sagoy
Anar Luyisanı görən zaman təəccüb içərisində qalır.
Anar. Siz?
Luyisa. Hə mən
Anar. Sizin burda nə işiniz varki?
Luyisa. Yoldaşmın qohumlarıdı
Anar. Yoldaşınız kim
Luyusa. Musa
Anar. Musa?
Yakop