yaxınlaşır bu anda.
Yakop. Hə Anar mən
Anar. Dayı?
Yakop. Hə
Anar. Sən nə yaxşı gəlmisən
Yakop.gəldimdə
Yakop Anarı qucaqlayır. Anar dayısıyla bir az söhbət edir. Sonra yenidən gözləri Əfşanı axdarır ancaq tapa bilmir.
Nuriyə yaxınlaşır.
Nuriyə. Otagına çıxdı
Anar. Otaglna?
Nuriyə. Hə ikinci mərtəbə soldan ikinci qapı
Anar.çox sagol
Anar evə daxil olaraq Əfşanın otagına girir.
Əfşan və Anar. Təəccüb dolu baxışlar.
Əfşan. Hardan bikdinki burdayam
Anar. Nuriyə dedi
Əfşan. Bagışlamısan onu.
Anar. Yox.
Əfşan. Hm
Anar. Çox dəyişilmisən dahada gözəlləşmisən
Əfşan. Səndə dəyişilmisən biraz yaşdaşmısan
Anar. (Gülür) 37 yaçım var da cavanlaşmayacaqdlmki əlbəttəki yaşlaşacaqdım
Əfşan. Yox hələdə yaraşıqlısan sadəcə bir az saçların agarıb birdə göz qapaqların qırışıb o qədər amma hələdə yaraşıqlı idmançı bədənli Anarsan
Anar. Əfşan
Əfşan. Buyur
Anar. Biz əvvəlki kimi olmayacayıq?
Əfşan. Yox?
Anar. Niyə? Səbəb
Əfşan. Anar sən xoşbəxt olmaga layiqsən amma mən səni hec vaxt xoşbəxt edə bilmərəm
Anar. Niyə axı? Əfşan mənim xoşbəxtliyim sənsən
Əfşan. Yox Anar mən sənə heç vaxt övlad verə bilməyəcək bir qadınam mən səni xoşbəxt edə bilmərəm xaiş bu məsələyə qayitmayaq.
Əfşan otaqdan çıxmaq isdəyən zaman Anar onun qolundan yapışaraq özünə tərəf çəkir. Saçlarını qoxlayıb alnını Əfşanın alnına dirəyir. Əfşan çox qəribə olur ürəyi dayanmadan şiddətlə döyünür əlləri bütün vücudu tir tir titrəyir. Anarın nəfəsini öz yanagında hiss edən zaman dahada pis olur. Anar onun bu halından isdifadə edib dodaqlarına yumulur. Əfşan güclə özün toplayıb Anarı itələyir. Anidən ortaya çıxan silahı Anara tuşlayır.
Anar. Sən nəedirsən o hardan çıxdı?
Əfşan.dedim axı mənə yaxın durma mən heç kimə xoşbəxtlik vermirəm hər kəsə bədbəxtlik gətirirəm
Anar. Əfşan sən məni xoşbəxt edən yeganə insansan
Əfşan. Sus xaiş sus.
Əslində bugün buraya mən toy üçün deyil özümü öldürmək üçün gəlmişəm. Bu gün həyatımda Zamanın Hökmü olacaq mən son nəfəsimə qovuşacam ətrafımdakı hər