tutur"
Əfşanın yuxudan oyanması Anarı keçmişdən
uzaqlaşdırır
Əfşan Anarı yanında uzandıgını görəndə
qorxur. Anar Əfşanın qorxdugunu görüb: Anar.
Qorxma sənə heç nə etməmişəm
Əfşan. Nə əcəb?
Anar. Bilirəm Əfşan hər qarşına çıxan biri sənə
pislik edib amma mən etmərəm Əfşan. Niyə axı?
Anar. Çünki səni? (Susdu)
Əfşan. Məni nə?
Anar. Sənin başına gələnlərdə mənimdə günahım
var əgər Zəhraya inanmasaydım sən başqa
həyat yaşayacaqdın indi Əfşan. Oooo sən Sisaydi
haqda hər şeyi bilursən?
Anar. Hə Əfşanım
Əfşan. (Əfşanım sözü Əfşana təəccüblü gəldi)
Əfşanım??
Anar. Hə
Əfşan. Məni hardan tanyırsan axı?
Anar. Əfşanım gəl keçmişi vərəqləməyəqdə
Əfşan.(üzgün şəkildə) yaxşı
Anar. ( özünü saxlaya bilməyib) bu illər ərzində
sənə nə okdu axı?
Əfşan. (Susurdu susqunlugunu göz yaşı ilə əvəz
edirdi)
Anar. (Əfşanın agladıgını görən Anar dözə
bilməyib onu özünə dartıb qucaqlayır) şşşş
sakitləş mən yanındayam hər şey yaxşı olacaq
Əfşanım keçmişin barədə səni məcbur etmirəm
istəsən danışada bilərsən keçmişini
istəməzsəndə danışmassan amma bunu bilki
keçmişində hər nə olubsa bu mənə maraqlı deyil
əsas mənim üçün sən vacivbsən Əfşanım
Əfşan. (Göz yaşları axan Əfşan Anarın
sözlərinə bir az toxdamış şəkildə hiçqıra-
hıçqıra) axı sən kimsən ?
Anar. Qafqaz Pələngi
Əfşan. Qafqaz pələngi? O o sənsən iki dəfə məni
qurtaran sənsən? Anar. Hə Əfşanım mənəm
Əfşan. Bu illər ərzində sən hardaydın axı mən
həmişə səni axdarmışam Pələng
Anar. (Təəccüb içində səssizcə) demək səndə
məni axdarmısan?
Əfşan. Niyə susursan ee?
Anar. Nə bilim
Əfşan. Tiqran mənə danıçda həyatını hər şeyi?
Anar. Əfşanım bir tək sənə keçmişimi ifadə
edən adımı deyə bilərəm amma keçmişimi vaxtı
gələndə deyəcəm. Əsl adım Anardı
Əfşan. (Ürəyində səssizcə) demək sənində
keçmişin pis olub səndə mənim kimi keçmişinlə
baglı adını dəyişmisən)
Anar. Nə oldu
Əfşan. Heç (hönkürüb aglayır)
Anar. Əfşanım nə okdu axı niyə aglıyırsan?
Əfşan. Heç
Anar. Şşş sakitləş mən artıq yanındayam