ə söyləyir,
ikiüzlü tələbələr guyaki onu dinləyir, Əfşansa
onlarin dünyasindan çox uzaq da öz alemində.
Zəng vurulur. Əfşan heç kimə hec nə demədən
hec kimlə ünsiyyət qurmadan universitetdən
çıxıb maşına minir. Əhməd (Əfşanın şofiri)
maşını işə salıb evə dogru sürür. Əfşan yenədə
səssizc dayanıb maşının pəncərəsindən şəhəri
insanları diqqətlə izləyirdi. Onun bu səssizliyi
Əhmədin gözündən yayınmırdı dəfələrlə Əfşana
bu barədə sual vermək isdəsədə sonra fikrindən
dönmüşdü. Əfşan hələdə insanları izləyirdi.
Birdən onun diqqətini 4-5 yaşında axsayan qiz
uşagi cəlb etdi.
- Necədə mənim uşaqlıgıma bənzəyirdi görəsən
anası onu çoxmu sevir? Yoxsa oda mənim kimi
bədbəxtdi ?
kimi suallar fikrində canlanırdı. Cavabsız
suallar onu keçmişin hansıki unutmaga çalışdıgı
amma unuda bilmədiyi keçmişinə aparmışdı.
- şikəst dogulan andan ailəsi ondan imtina
etmişdi. Anası bir dəfədə olsun qucagına
almamış ana nəvazişi gösdərməmişdi, atası isə
öz nüfuzu üçün və anasının qardaşının sözüylə
Əfşandan imtina etmişdi. Dogulduqdan iki
həfdə sonra Şəfiqə xanm (anasının anası) onu
öz himayəsinə götürür. Qızından fərqli olaraq
onu sevmiş ona nəvaziş gösdərmişdi. Naxçıvan
Şərur rayonu Yengicə kəndində anadan
olmasına baxmayaraq uşaqlıgı Şəmkir
rayonunda nənəsi və daysının himayəsində
keçmişdi. Ailəsindən fərqli olaraq burada sevgi
görmüş sevilmişdi. 4 yaşı olanda nənəsinə
verdiyi sualsa hec yadindan çıxmaz "nənə
mənim atamla anam hanıki? "Sualı nənəsinin
gözü yaşlı şəkildə otagı tərk etməsi ilə
cavablandırlmışdı.
-Nəzrin xanım çatdıq
Əhmədin müraciəti Əfşanı keçmişdən ayırdı.
Maşından enib evə dogru qalxdı. Qapını Aytac
( Əfşanın xidmətçisi) açdı. Ona hec nə demədən
otagına girib qapını baglayır. Özünü güclə
yataga atib yuxuya getmək yorucu gündən
uzaqlaşmaq məqsədilə yatir.
İki saat sonra:
Telefonun zənginə yuxudan ayılır. Zəng edən
Lamiyəydi:
- alo eşidirəm Lamiyə
+Nəzrin gəlmirsən?
-Yox Lamiyə yorgunam gəlmiyəcəm
+Niyə gəldə kefin