üçün
Əfşan. (Aglamagını saxlayıb körpə uşaq tək)
mən özüm özümü qoruyaram
Anar. (Əfşanın bu hərəkəti Anarın xoşuna gəlir
körpə uşagı əzizləyən kimi onu əzizləməyə
başlayır) caan mənim balacam özün
qoruyarmışda
Əfşan. Hə bə nə indi bilirsən
Anar. Yox əşi bilurdim sadəcə bikməmiş kimi
göstərirdim
Əfşan. Hə lap yaxşı bax aa mən Gürzəyəm özünü
məndən qoru yoxsa sancaram
Anar. Məndə Qafqaz pələngiyəm sən sancarsan
məndə parçalayaram
Əfşan. Mənidə parçalayarsan?
Anar. Sənə zərər verənləri
Əfşan. (Əfşan bu sözə sevink şəkildə Anarı
qucaqlayır və pıçıltıyla) səni sevirəm
Anar. Məndə ay dəlim
/////////////////////
Xarabalıq kimi yarımtikili bina. Qaranlıq uçuq
zirzəmi və 3 aydı burda əsir olan Ayşə. Əlləri
ayaqları baglı üzü gözü qan içində Ayşə və
Əşrəfin adamlarından biri
Ayşə. Nə olar buraxın məni
Naməlum. Yalvarma boşuna
Ayşə. Allah eşqinə buraxın çıxım gedim heç kimə
heç nə demərəm
Naməlum. Hələ duxunda var kiməsə nəsə deməyə
Ayşə. Axı mən nə etmişəm sizə?
Naməlum. (Təəccüblə) bizə heç nə əmr belədi
səni burda saxlamalıyıq
Ayşə. Neynəmişəm axı mən ?
Naməlum. bilmirəm
Əşrəf uçuq yarımtikili binaya daxil olur və
üzünü Naməlum insana tutub danşır.
Əşrəf. Nə olub burda?
Naməlum. Aga qız qışqırıb aglayır yalvarırki
məni buraxın
Əşrəf. Qələt edir. (Ayşəyə tərəf çevrilərək) ay
qız nə çərənləyirən burda
Ayşə. (Əşrəfi görən kimi tanıyır və təəccüb
içərisində) səən?
Əşrəf. Hə mən nə olubki?
Ayşə. Mənə etdikləriiz bəs etmədi ?
Əşrəf.yox bəs etmədi
Ayşə. Niyə axı? Mən nə etmişəm sizə?
Əşrəf. (Ayşənin çənəsindən tutaraq)
Reyhanımında günahı yox idi bilursənmi bunu?
Yox axı hardan biləsən sənki mən yaşadıqlarımı
yaşamamsan sənki 3 aylıq körpə balanı,
Reyhanını diri diri yanan görməmisən ( dahada
qışqıraraq) hardan biləsən axı? Bax necəki
Reyhanım diri-diri gözümün qarşısında
yandırdılar məndə hər kəsin külünü göyə
sovuracam!!!
Ayşə. (Qorxaraq yalvarışlı bir səs tonuyla) axı
mənim nə günahım var?
Əşrəf. ( gülərək) sənin