r insandan başqa hamı bu nişana çox sevinirdi. Bu insan Vüsalə idi. Nərmin və Vüsalə isdəməsədə nişan baş tutmuş üzüklər taxılmışdı.
///////////////////////
Rusiya. Moskva. Əfşan və Anarın gizli evi. Bu üv onların gizli görüş yerləri idi. Hər ikisi onların arasında olan münasibətin hələdə heç kimin bilmədiyini sanırdı amma artıq hər şey gec idi. Əşrəfin (aga) hər şeyi öyrənməsi onların sonrakı həyatları üçün fəlakətlərin başlangıcı idi.
Əfşan sanki olacaqları hiss edirmiş kimi tək otaqda pəncərədən ətrafı seyr edərək xəyallara dalmışdı. Bu nu görən Anar Əfşanın yanına gəlir.
Anar. Mənim canıma nə olub?
Əfşan.(fikir dagınıqlıgından qurtularaq) bilmirəm
Anar. Bikmirəm nədi degörüm nə olub?
Əfşan. Anar qəribə bir hiss məni narahat edir. Çoxqorxuram
Anar. Niyə?
Əfşan. Səni itirməkdən
Anar. Başa düşmədim məni niyə itirəcəksənki?
Əfşan. Anar deyəsən məni tanıyandan yaddaşını itirmisən?
Anar. (Gülərək) hə bir az elədi
Əfşan. Off zarafatı qutar. Anar
Anar. Aycan
Əfşan. Təşkilat bizim aramızda nəsə oldugun biksə bizim üçün pis olacaq
Anar. Ay dəlim heç nə olmayacaq
Əfşan. Olacaq ya ölüm yada ayrılıq
Anar. Sus! nə ayrılıq? nə ölüm? Nə danışırsan sən?danışdıgının fərqindəsənmi? (Əlləriylə Əfşanın kiçik yanaqlarından tutaraq alnını Əfşanın alnına dayayaraq) heç nə olmayacaq heç kim bizə heç nə edə bikməyəcək. Eşitdin məni?
Əfşan. Yox eşitmədim Anar anlada məni biz onsuzda bir yerdə ola bilməyəcəyik (deyib aglayır)
Anar. Şşş sakitləş birlikdə olacagıq həmşə bizi heç kim ayırmayacayaq. Artıq gecdir belə yersiz cümlələrə son qoy mən yorgunam da gedək yataq
Əfşan. Birlikdə yataq?
Anar. Ayrı yatacaqdıqki?
Əfşan.(uşaq kimi) Qoy fikirləşim
Anar. Hələ buna bax ee deyir qoy fikirləşim deyəsən döyülmək isdəyirsən
Əfşan. (Agzın büzərək) yoo
Anar. Yaxşı gəl canım mənim
Əfşan. Yaxşı canım
Anar. Ooo canım? Təəccübləndirirsən
Əfşan. Eybi yox
Hər ikisi otaga daxil olar yeni iyrənc səhərə oyanmaq ümidi ilə yuxuya keçirlər.
/////////////////////
*****