o zaman.
Gülnarə. (Əsəbi tərzdə) uşagın sözüylə otrub duracayıq?
Hüsniyə. Onların həyatıdı bu fikirdə onları azad buraxaq
Gülnarə.(agzın büzərək) yaxşı
Bu vaxt qapı döyülür və xidmətçi içəriyə daxil olur.
Xidmətçi. Hüsniyə xanım gpzlənilən qonaü gəldi.
Hüsniyə. Lap yaxşı
Aşagı enirlər. Hüsniyə gələn qonagə görən zaman dəhşətə gəlir qəribə hiss onu bürüyür və pıçıltılı səslə öz özünə danşır.
- Anar? Ola bilməz. Axı sən? Anar? Sənsənmi Anar?Həyat çox qəribədir. Bəzən ayrı düşmüş qohunları istənilmədən gözlənilməz bir vaxtda qarşılaşdırar. Belə qarşılaşmalara bəzən sevinen tereflerde olur bezen isə bu qarşılaşmanı istemeyen tereflerde. Eynən Anarın həyatı beləydi. Təyin etmədiyi bir vaxtda ailəsi ilə qarşılaşdı amma bu qarşılaşmanı bir tək Anar və onun həyatını məhv edən xalası Hüsniyədən başqa heç kim anlamadı. Öz dogma atası belə Hüsniyə xanımdan fərqli olaraq Anarı tanımamışdı. Anar Aganın əmriylə öz atasının evinə getmiş orada iş danışıqları aparmış və razılıga gəlmişdilər. Anar üçün çox çətin olsada doguldugu evdə anasının qatiliylə bərabər eyni süfrədə əyləşmiş axşam yeməyi yemişdir. Elmar hər dəfə Anara nə isə suallar verirdi.
Elmar. Sizinlə bagladıgıməz müqaviləyə görə çox sevinirəm sizin kimi tanınmış nüfuzlu iş adamıyla ortaq olmaq mənim üçün qürurverici andır
Anar. Məndə şadam Elmar bəy(kinayəli şəkildə)
Elmar. Ancaq işdən söhbət edəcəyikki?
Anar. Anlamadım
Elmar. Birazda özünüzdən danışında
Anar. Özümdən nə danışım axı?
Elmar. Ailənizdən
Anar. (Nifrətlə Elmara baxırdı və susurdu) -------
Elmar. (Anlamamış şəkildə) yəqinki hazırda atanız sizinlə fəxr edir
Anar. Niyə elə düşünürsüz ki?
Elmar. Hansı ata öz dogma ogluyla fəxr etməz axı özüdə o ogulki sizin kimi tanınmış nüfuzlu biri ola
Anar. Komplimenlərinizə görə təşəkkür amma mən heç vaxt işimdə ailəm barədə danışmagı sevmirəm
Elmar. Anladım oglum
Anar. (Təəccüblə) oglum?
Elmar. Hə oglum nə olduki?
Anar. Heç sadəcə heç kəsin mənə oglum deyə müraciət etməsini sevmirəm
Elmar.