tutur
+bənə elə olmalıdıda
- Allah mehriban etsin
+sagol canım
-görüəcəksən bu gün
+ axot yoxdu sabaha qalsın
- da özün bil ama səni soruşurdu
+ neynirki məni
- yəqin iş tapşıracaq
+ hm mən getdim sabah görşəcəm sagol
-bay bay
Ordan uzaqlaşıb evə gəldi. Özünü güclə çarpayıyıa atdı yatmaq isdədi bacarmadı. Çünki gözünü yuman kimi keçmiş onu rahat buraxmırdı.
- atamla qarılaşdıgım o gün ən xöşbəxt günüm idi atamla heç ünsiyət belə qurmamışdım. Çünki utanırdm. Cəsarətimi toplayıb atama bir sual verdim " anam niyə gəlməyib? Amma sualım cavabsız qaldı.Həyatinda acılan hər bir səhərin bitdiyi gecə onu intiqam gününə dahada yaxınlaşdırırdı. Yenə adi günlərdən birinə son qoyurdu. Gecələr ya xəyallar, yada yuxularıyla dosd olurdu. Çarpayıda uzanıb yenədə xəyallara dalmışdı amma bu dəfə keçmişi ilə baglı xəyallar deyildi bu dəfəki xəyalı bu gün ona gələn baglama ilə baglıydı.
- kim tərəfindən göndərilmişdi axı? Niyə məhz mənə üzərində rəssam tərəfindən çəkilən şəklim? deyə cavabsız suallar yagdırırdı özünə. Birdən çarpayıdan duraraq baglamanı yenidən açdı və şəkilə diqqətlə baxdı. Şəkilin üzərində bir yazı vardı. Yazını oxuyanda dəhşətə gəldi. Rəsmin üzərində "Əfşan Sadiqovaya hədiyyə" yazılmışdı.
- ola bilməz axı heç kim mənim Əfşan oldugumu bilmir axı hamı məni Nəzrin adıyla tanıyır. Kimdir axı? Görəsən keçmişimdəndirmi? yoxsa keçmişimi bilən biridirmi? Baglama mənə nə ücün göndərilib axı hədə gəlmək üçünmü ? Yoxsa kiminsə ürəyindənmi gəlib? Off da kimin ürəyindən gələr ee səndə mənə belə bir hədiyyə göndərə elə bir hədiyyəki üzərində keçmişimi ifadə edən ad və soyadın oldugu hədiyyə. O zaman bir fikir qalır keçmişimdən olan birisi mənə hədə qorxu gəlmək üçün göndərilib -deyə fikirləşirdi. Gecə saat 3:00 idi hələdə yatmamışdı daha dogrusu ona gələn hədiyyə ilə baglı fikirlər yatmaga qoymurdu. Bu barədə Sisaydiyə desinmi deməsinmi deyə düşünrdü. Bəlkə o bilər deyə telefonu əlinə alıb Sisaydiyə zəng etdi
- alo hello mamulya ( Sisaydiyə belə müraciet