kabinetimə gəlsin
Əfşan. Nə olubki?
Anar. Sənə açot vermirəm sən dediyim et
Əfşan heç nə demədən oranı tərk edir. Laləyə Anarın onu çagırdıgını deyib otaga keçit və otagdakı sükutu göz yaşları pozur. Anarsa xəbərsiz şəkildə kabinetindəyidi. Lalə kabinetin qapısını döyüb içəri daxil olur
Lalə. Məni çagırmlsan
Anar. keç otur
Lalə onun üçün göstərilən yerdə əyləşir.
Anar. (Fikirli şəkildə) Salehi sonuncu dəfə nə zaman görmüsən?
Lalə. Anlamadm
Anar. Sualıma cavab ver
Lalə. (Qorxaq şəkildə) qızıma beş aylıq hamilə olanda
Anar. Onu öldürdüklərindən əminsən?
Lalə. Hə
Anar. gözünün qarşısında öldürdülər
Lalə. Yo nə olub axı?
Anar. Xaiş edrəm suallarıma cavab ver
Lalə. Yaxşı
Anar. Bəs hardan bildinki Salehin öldüyün
Lalə. Bir zəng gəldi. Tanımadgım səs idi. "Sonuncu dəfə sevgilinin səsini eşit" dedi. Sonra Saleh danıçdı. Özümdən mugayat olmagımı qızımızı qorumagmı dedi və sonra atəş səsi eşidildi (aglayaraq) sonra yenə tanmadıgım səs. "Sonunun Saleh kim olmasıni isdəmirsənsə aglını başına yıg" (dahada hönkürür)
Anar. Yaxşı sakitləş sənə səf məlumat verilib
Lalə. Necə?
Anar. Saleh sagdı
Lalə. Nə hardadı?
Anar. Bilmirik
Lalə və Anatın söhbətini otaga daxil olan Namiq yarıda kəsdi
Anar. Nə olub
Namiq. Zəng gəlmişdi bu gün iclasdı sən və Nəzrin üçün
Anar. Hə yadmdan çıxmıçdı lap hə nəysə Nəzrinə (Əfşan) deyin
Namiq. Nəzrin bayaq evdən çıxdı
Anar. Hara getdiki
Namiq. Bilmirəm telefonuda söndürülübdü
Anar. Yaxşı mən onu taparam sən Lalə və onun qızını tək qoyma
Namiq. Yaxşı

Anar Əfşanı axdarmaq üçün evdən çıxır və təxmin etdiyi yerə gəlir. Əfşan həqiqətəndə Anarın təxmin etdiyi yerdə həmişə yalnızlıga çəkildiyi xarabalıqdaydı.
Anar. Mənim canıma nə olub belə
Əfşan. Sənə dəxlisi yoxdu
Anar. Yaxşıda nə olub acı
Əfşan. Azzar olub guya bikmirsən
Anar. Off canm əsəbiydim isdəmədən kobud davrandımda
Əfşan. Hərdəfə əsəbini məndən çıxacaqsan?
Anar. (Bic bic gülümsəyərək) yəqin
Əfşan. Yəqin? Onda get Laləyə tək otaqda danış əsəbini də ondan