Zübeydə
Zübeydə (xidmətçi). Salam Murad bəy
Murad. Nə olub belə səssizlikdi evdə.
Zübeydə. Bir tək Gülnarə xanım evdədi
Murad. Bəs qalanları hanı?
Zübeydə. Nərmin xanım Rəna xanımla gəlinlik seçməyə gedib Ramiq bəyi isə Elmar bəy zəng edib şirkətə cagırdı
Murad. (Təəccüblə) Əmim Ramiqi şirkətə çagırıb? Bilmirsən niyə?
Zübeydə. Xeyir Murad bəy bilmirəm
Murad. Yaxşı bəs anam hardadı
Zübeydə. Gülnarə xanım öz otagındadı
Murad.hə lap yaxşı (yuxarı qalxır anasının otagına daxil olaraq) mənim canım anama nə olub belə heç otagında çıxmır
Muradın gəlişindən diksinən Gülnarə xanım əlindəki qutunu yerə salır
Gülnarə. (Qorxaq casına) nə vaxt gəldin?
Murad. İndi gəldim nə olubki
Gülnarə. İçəri girəndə qapını döymək lazım idi
Murad. Anlamadım. Məgər mən yadamki?
Gülnarə. Hər nəysə
Murad. Ana nə olubki
Gülnarə. (Nəvazişlə) heç nə oglum
Murad. (Gülnarənin əlindən düşən qutuya baxaraq) bunlar nədi?
Gülnarə. Heç oglum zinət əşyalarımdı
Murad. Onları neynirsənku.
Gülnarə. (Özünü itirmədən) Rənaya hədiyə etmək isdəyirəm zinət əşyalarəmdan birin bunun üçündə Rənaya yaraşanl seçirəm
Murad. (Təəccüblə) axı zinət əşyasına oxşamır (Gülnarə xanımın yanına yaxınlaşaraq yerə əyilib yerdəki qutunu götürmək isdəyəndə təəccüblənir) niyə belə edirsən?
Gülnarə. -------
Murad. Ana səninləyəm axı
Gülnarə. Nə edim bacarmıram
Murad. Ana bəsdir daha axı səninlə danışmışq bu barədə
Gülnarə. (Gözlərini yerə dikir) bacarmıram anla məni
Murad. Anam gözəl anam axı sənə demişəm Əfşan öldü unut onu
Gülnarə. (Təərrəddüdlə) Murad ölmədi Əfşan yaşayır başa düşürsən məni?
Murad. Ana bu xəyalları unut!
Gülnarə. Bu xəyal deyil! Əfşan hər dəqiqə hər saniyə gözümün qarşısına gəlir hər dəfə onu görəndə məni öldürəcəyi ilə hədələyir (aglayaraq) bu vicdan əzabı məni məhv edir
Murad. Ana belə etmə. Bu hərəkətlərinlə ancaq özünə zərər verirsən. Canım anam da hər şey keçmiçdə qaldı. Əfşan yoxdu artıq . Əfşan 8 il bundan öncə öldü!
Gülnarə. Hə Əfşan öldü onu mən öldürdüm öz əllərimlə