məni döydürərdilər. Onlar üçün mən murdar iyrənc bir məxluq idim amma bilmirdilərki bu murdar məxluq vaxtı gələndə onlarıda murdarlayacaq
Həmişəki kimi yenə xəyallardan azad oldu bu dəfədə naməlum nömrədən gələn zəng onu xəyallardan azad etdi":
- alo kimdi
+ ----------
-alo sizinləyəm kimdi axı?
+ --------- ( telefon söndürüldü).
Əfşan. Vurma Vasif nə olar vurma
Vasif. Kəs səsini iyrənc məxluq
Əfşan. Axı mən sənə nə etmişəm
Vasif. Adımızı batırmısan dünyaya gəlməyinlə
Əfşan. Allah eşqinə etmə Vasif
Təlaş içərisində yuxudan oyandı. Yenə keçmiş onu rahat buraxmırdı. Yenə boş otaq boş içki şüşələri və Əfşan.
" Bu həyatda sevilməyən varlıq oldum. Ailede bir atamdan başqa heç kim məni sevmirdi amma taleh atamıda mənə çox gördü. Ailemin yanına gəldikdən 5 il sonra atam dünyasın dəyişdi. Sənədlərdə ölümü avtomobil qəzasıyla əlaqələndirilsədə əslində öldürülmüşdü bunuda bir tək mən bilirdim. Atamın ölümündən sonra hər dəqiqə mənim üçün qorxu içində keçirdi. Səbəbsə çox sadə evdəkilərin mənə qarşı etdiyi işgəncələr. Bədənimdəki göy ləkələr yerini pıçaq və yanıq izləriylə əvəzləmişdi. Bir şeyi dərk etmirdim ax mən bu insanlara nə etmişdim? Atamın ölümündən 2 il keçmişdi. Hər gün döyülməkdən bezmişdim. Yenə o səhnələrdn biri bu dəfə fərqli aktyorla üz- üzə qorxaq Əfşan. Vasif (Elmar əmimin oglu) vəhşicəsinə döyürdü. Yalvarsamda ətrafdakılardan imdad diləsəmdə nə fayda hər kəs bu səhnəni sadəcə izləməklə kifayətlənirdi. Vasif isə dayanmadan vururdu. O qədər əsəbi idiki axsayan ayagıma dayanmadan təpiklər gəlirdi. Bilmirəm birdən Elmar Sadiqova nə oldusa bu səhnəyə mane oldu. Vasifi dayandırıb evdəki xidmətçilrə isə işarəylə məni otagıma aparmalarını tələb etdi və səhnə bitdi. "
Nə oldusa birdən xəyallardan özü azad olmaq istədi amma bu dəfə ona hec nə mane olmadı. Gecə saat 2:00 olmasına baxmayaraq hazırlaşıb gecə klubuna getdi. Bilirdiki bu vaxt bədbəxtlər ordadı. İçki sifariş edib təkliyə çəkildi. Həmişəki kimi Lalədə ordaydı bir az onunla söhbət edib