u gedir. Arxadan kimsən
***. Əfşan?
Qorxaraq arxaya belə çevrilmir. Büdün vücudu titrəyir. Yad bir səs və onun adı.***. Əfşan?
Yenidən ona edilən müraciət onun bütün vücudunu dahada titrədir. Yad bir insan və onun adı. Yenidən ona adıyla müraciet edlir. Getdikcə yad səs dogmalaşır. Əfşana öz adıyla müraciət edə şəxs əslində yad birisi deyildi. Düzdü bu toyda oldugu məkanda olanlardan heç bir insan Əfşana yad deyildi hamı Əfşanın öz dogmalarıydı ancaq Əfşan bu dırnaqarası dogmalara nifrət edir onları özünə yad kimi dəyərləndirir. Bəs o zaman Əfşana öz adıyla müraciət edən kimiydi?
***. Əfşan
Qorxudan yıxılmaq üzrə olan vücud titrəyən əllər və əsən dodaqlar. Geriyə çevrilib baxarkən azda olsa rahatlıq tapır.
Əfşan. Anar? Dəli olmusan
Anar. Anlamadım niyeki
Əfşan. Mənim adımı niyə çəkirsən? Unutmusan hazrda oldugmuz məkanı?
Anar. Hm bagışla canm özümdən aslı olmadı
Əfşan. Çalış belə səflər etmə yoxsa sonu pis qurtara bilər
Anar. Yaxşı. Burda neynirsən
Əfşan. Hec sen yoxdun darıxdım bir az hava almaq ücen çıxdım
Anar. (Özünden razı şəkildə) caaaan mənim üçün darıxdın
Əfşan. Yox
Anar. Hm bes kimin üçün
Əfşan. Sene ne
Anar. Heç deme onsuzda bilremki menim üçün darıxdın
Əfşan. Hardan bilursen
Anar. Gözlerindən
Əfşan. Hm
Anar. Caan da gel keçək zala onsuzda da toy bitmek üzrədi
Əfşan. Yaxşı
Hər ikisi zala keçirlər. İnların söhbətləri zamanı Əfşan Anarın onun adını çəkməsinə səf tutatkən özüdə eyni səfi təkrarlamıçdı. Ancaq Anarın səfini heç kim eşitməzkən Əfşanın səfini bir cüt qulaq duymuşdu. Bəs bu insan kimiydi?
Bu insan nə Vasif nə Elmar nədəki Vüsal idi. Bu imsan Ziyad idi. Ziyad Əfşanın səfən Anarın adını çəkməsini eşitmişdi. Və bu səfidə başqa cürə anlamışdı. Anarı Aganın adamı oldugunu bilməmişdi əsl gerçəkləri bilmişdi. Anarın Elmarın oldugunu öyrenmişdi. Ziyad gerçəkləri bildikdən sonra Elmaramı deyəcək Vasifəmi danışacaq bunu Allah bilir.
////////////////////
Rusiya. Moskva. ***təşkilat. Gizli kabimet. Aga və Namiq.
Aga. Namiq Anar