və Əfşandan nə xəbər?
Namiq. Dediyiniz kimi hazrda verdiyiniz tapşırıq üzrə Naxçıvanda Elmarın qardaşı oglu Muradın toyubdadılar
Aga. Əlaqə saxlamısan onlarla
Namiq. Xeyr
Aga. (Əsəblə) niyeki
Namiq. Anar zəng vurmamagmı isdedi
Aga. Başa düşmedim Anar nə vaxtdan sənə əmir verən olub
Namiq. (Başnı aşagı dikir)-----
Aga. Çalış bu gün əlaqə saxla
Namiq. Bas üsde
Aga. Bəs o biri əməliyatdan nə xəbər
Namiq.(üzgen şəkildə) hər şey öz qaydasındadı
Aga. Namiq bu nə veziyetdi sən niyə belə üzgünsən?
Namiq. Əməliyata göre
Aga. Anlamadım məgər Əfşanı öldürmək isdəmirdin?
Namiq. Əfşanın ölmün isdeyrem ancaq Əfşanla bərabər çox insan məhv olacaq o imsanların arasında uşaqlarda olacaq
Aga. Sənin bacən uşaq deyildimi
Namiq. ----
Aga. Bax susursan özünde her şeyi yaxşı bilirsən. Bax Namiq bu həyatda hər kəs bir gün ölür. O uşaqlar bu gün yaşsalar belə sabah onsuz öləcəklər.ya bu gün ya sabah nə ferqi var axı en azından o uşaqlar bizlər kimi məhv olmadan cənnətə düşəcəklər eynən Mənim Reyhanım kimi
Namiq. Reyhan?
Aga. Hə Reyhan menim gözel quzum körpə balam. Nə olduki
Namiq. Heç mənim bacımında adı Reyhanıydı
Aga. He Namiq her ikisinin bexti eyni oldu hər iki Reyhanı Əfşanın atası Bayram öldürdü bax indi səndə hər iki Reyhanın intiqamını al! Çalışki heç nə sene mane olmasın!
Namiq. Baş üsde aga
Aga. Namiq birdeki Anarı sag isdeyrem o hələ mənə lazmdı
Namiq. Yaxşı
/////////////////
Naxçıvan. Şərur.
Artıq toy çoxdan bitmişdi. Rəna və Muradla beraber her kes öz evinə getmişdi. Əfşan və Anarda artıq çoxdan oteldəydi. Bu gün Naxçıvanda keçmişlərini ifadə edən Muxtar Respublikada son günləriydi. Bəlkədə bu son gün onların həyatları üçünde ola bilerdi. Sabah buranı tərk edəcəkdilər bəlkədə həmdə bu həyatı. Əfşan artıq günün yorgunlugundan ve stresden çoxdan Anarın qolları aradında yuxuya getmişdi. Bəlkədə bu onların son birge bir birlerine sıgınaraq yatmaqlarıydı.
Bir neçə saat sonra.
Anar. Bəli Elmar bəy artiq biz gedrik
Elmar. Axı bu heç yaxşı olmadı