atan hereketi ile aglimi bashimdan ala bilmishdi…men bu qadini hele de isteyirdim mi?yoxsa ichimde bu deqiqe tugyan eden sadece shehvet hissi idi?belke hebblerin tesirinden ichimde qapadigim xatireler hiperemosiya sheklinde ozunu biruze verirdi…elbette butun bunlari gotur qoy edecek veziyyetde deyildim…bir andaca salonu terk edib refiqesi ile gule gule sohbet eden esmerin onunu kesdim.gozune dushen telini ince barmaqlari ile kenara verib uzun kipriklerini qaldiraraq gozlerini gozlerime zilledi.refiqesi hech ne anlamamish terzde kuchenin ortasinda baxishlarda zencirlenmish iki gence tamasha edirdi..dodaqlarimi qachirib yeni kulek dalgasindan uzunu baglayan sachlarini elimle chekdim.
-kerim-9 ildir ki eshitmediyim bir ses eserek pichildadi
-ay can
Men bunu qesden,onun aglini bashindan almaqchun dememishdim,soylediyim *ay can* qelbimden qopan iki kelme idi.umumiyyetle men hebberlin tesirinden neyise analiz edib qesden ve ya strategiya meqsedile edecek halda deyildim..yashadigim her bir hiss sunilikden uzaq idi..ne qeribe seslenir-hebblerin tesirinden yaradilmish suni heyat parchasinda sunilikden uzaq duygular…paradoksaldir heyat…
Esmerin yanagindan suzulen muncuq damlalar bizim sessiz dialoqumuzda eslinde bir cox suallara cavab idi…darixmishdi…bunu menim uzumu inceleyen nezerlerinden sezirdim..esmeri elimin ichi kimi taniyirdim…bes bagishlamishdimi?umumiyyetle bunu bagishlamaq olardimi kerim?
-sen..seni…men…
-goreceyini dushunmurdun?
-yox
-heyat…..bilinmir bu gununle sabahin hardadir
-men….men getmeliyem kerim.Esmerin onunden kenara chekilib elimle buyur jestin ederek ederek ona getmesi uchun sherait yaratmishdim.onun uzaqlashan addimlarini izledikce men –demek bagishlamaq olmaz deyib- gulumseyerek esmerin heyatimdan birdefelik gedishini izleyirdim.
Hebblerin tesirinden oyandiqdan sonra kechirdiyim hissleri danishmaga ehtiyyac duymuram.bu sanki belka v kolese-eyni daire boyunca bashladigin yere qayidisha benzer duygular idi.yene ozune yagdirilan