qabına tökdüm.. Saçlarım hele de sulu idi.. Men ise burda qalmaq istemirdim.. Eynimi geyinib en yuxarı mertebeye çıxdım. Ordan da pilleken ile otelin üstüne qalxdım. Heç olmazsa şeheri seyr ederem-deye düşünüb yaxınlaşdım.. Nemli saçlarım külekde uçuşsa da hiss edirdim ki,üşüyürəm... Ne qeder qaldım bilmirem amma heyacanla adımın çekilmesini eşidib geri dönende Arazn mene teref qaçdığını gördüm. Meni qucaqlayıb saçlarımı sığallayır,öpürdü.. Menim ise heykelden bir ferqim yox idi..
- Seni axtarıram bayaqdan.. Burda niye dayanmısan.?
-..........
- Anella.?
- Hardan bildin burada olduğumu.?-deye soyuq tonda soruşdum..
- Otağında tapmadında resepsiyona zeng etdim onlar da çıxış etmediyini deyende en son bura baxmaq istedim..
-.......
- Niye burdasan gel gedek.
- Seni bilmirem amma men getmirem birazdan gelecem.
- Terslik etme gel..
- Toxunma mene! - deyib ondan qabağa düşüb aşağı endim. Araz arxamca gelirdi.. Ne dese danışmır dinmirdim.. Otağıma çatanda o da gelmek istedikde qapıda gözlemesini dedim..
İçeriden zibil qutusunu getirib qarşısında yere tökdüm. Parçalanmış donu görende inanmadı gözlerine..
- Biraz evvelki getmeyin,esebin buna göre idise,Bax daha bu don yoxdur.. Bele edeceyini bilsem seninle bura gelmezdim.. Bir daha olmaz.. Gecen xeyre-deyib qapınu örtmüşdüm..
Araz arxadan ne qeder seslese de cavab vermemişdim.. Eksine daha da ağlayırdım.. Yox ki bir donun yox olmasına ağlayıram! Ona göre ki,Araz meni orda tanımadığım insanların içinde tek qoydu.. Insanların yanında mene esebleşib çıxıb getdi! Halbuki o bilmeli idi,menim gözlerimin ondan başqasını görmediyini... Daha heçne düşünmemeye çalışıb elece yatağıma girdim.. Gece bir teher yuxuya getmişdim..
Gece ağlayıb yatdığımdan seher oyananda başımda küt ağrı hiss etdim. Gözlerimi açmaq bele istemirdim. Mecbur qalıb gözlerimi açmağa çalışdım. Tam gözlerimi açanda Arazı qarşımda gördüm.. Yene qolunu başının altina dirsekleyib mene baxırdı.. Onu görüb heç sanki yoxmuş kimi davranmağa