bilmir.Oğlunun yoxluğuna öyrəşə bilməsə də Ayşəm üçün həyatda qalmağı bacarır.O nə qədər bina tikdirənləri polisə şikayət etsə də ona əhəmmiyyət verən olmadı.Axı kasıbın halıyla maraqlanan yoxdur.Bina tikənlər isə zəngin insanlar idi.Onlar pullarini işə salaraq Naile xanimin şikayətinə baxılmayacağını təmin edib.Naile xanim bunun mənasiz olduğunu görerek oğlu vəfat etdikdən sonra kəndlərinə köçür.Cünki həmin şəhər onuncün lənətlənib.
Indi isə Ayşəm artıq məktəb bitirdiyinə görə yenidən həmin şəhərə qayıtmalı olur.Çunki Ayşəm Universtetə hazırlaşırdi və Universteti burada oxuyacaqdı.
-------------------------- -------------------------- -------------------------- -------------------------- ----------------
Fariz bəygildə hazırlıq gedirdi.Düzdü gələnlər elə de böyük vəzifəli insanlar deyildi amma Nailə xanım onlar üçün çox dəyərli idi.Və qapı çalındı.
Fi:Deyəsən gəldilər.
Fa:Hə gedək qarşılayaq.
Fa:Xoş gəlmisiniz.
N:Xoş gördük,oğlum.
Fi:Necəsiniz Nailə,xala?
N:Yaxşıyam qızım çox sag ol.Siz necəsiniz?
Fi:Biz də yaxşıyıq.(Firəngiz Ayşəmə baxaraq)Deyəsən nəvənizdir.
N:Hə qızım nəvəmdir.Oğlumdan qalan tək yadigar nəvəm.
Fa:Xoş gəlmisən qızım.
A:Xoş gördük.
Elə bu zaman Ramil gəlir.
N:Mənim Ramil balam necə de böyüyüb.
Ramil isə gülər üzlə Nailə xanıma doğru gəlirdi.
R:Xoş gəlmisən nənəcan.
N:Xoş gördük balam.
R:Nəcəsiniz?
N:Yaxşıyam oğlum,yaxşıyam.
Ramilin gözü Ayşəme sataşdı.Ayşəm başını aşağı tutub əli ilə dırnağını didirdi.O həyəcanlananda həmişə belə edirdi.
R:Siz də xoş gəlmisiniz.
Ayşəm başını qaldıranda Ramilin gözləri parıldadi.Ayşəmin iri gözlərinin Ramillə qovuşduğu an Ramilin sanki bədənindən cərəyan keçirdi.Düzdü Ayşəm o qədər de cazibədar deyildi.Onda saf gözəllik var idi.Bu isə Ramili ona daha da çəkirdi.Ayşəmin geyindiyi sadə donla o daha da sadə ve şirin gorsənirdi.
A:Xoş gördük.
Ramil ona tanış olmayan hislər keçirirdi.
Fa:Buyurun içəri keçin.Qapı ağzında qaldınız.Hər kəs içəri keçir.Yeməkdən sonra oturub söhbət edərkən Ramil