qalıb.Gülərək Murada yox deyəndən sonra başımı qaldırıb ona baxanda üzündə arada qısqanclıq mimikalarını görsəmdə çox qaşqabaq sallamamışdı.Biraz da elə oturduqdan sonra ayrılaraq evə gələndə qapıdan içəri keçəndə gözlərimin onda qalmasına Ziyad da mənə baxırdı.
-Nə olub İncim?
-Heçnə....Çox sağol hər şey üçün..-bir müddət tərəddüd etdikdən sonra qərara gələrək boynunu qucaqlamışdım.Mənə yaşatdığı bu sevincə görə ona minnətdar idim.Günü beləcə başa vuraraq sonlandırmışdıq.

Səhər Ziyad işə gedəndə məndə evdə tək olduğumdan Nərmin gəlmişdi.Axşama qədər iki qız evdə söhbət edərək deyib gülmüşdük.Onu çox istəyirdim..İnsanlarla dil tapmaqda xüsusi bacarığı vardı sanki..İki günümü çox gözəl keçirərək havada gəzirdim.
Bu gün Ziyadın böyükləri bizim evimizə danışığa getsələrdə razılıq əldə edə bilmədən qayıtmışdılar.Biləndən sonra bütün sevincim kədərə dönərək yuxularımı qarışdırmışdı.Bir neçə gecə dalbadal yuxumda nişanlancağım oğlanı görürdüm.Bəlkə də o,da qoşulub qaçdığımı düşünürdü.Həmidə qarşı haqqsızlıq edirmişəm kimi yaranan bu hiss vicdanımı əsir almışdı.Bu vicdan haqqı ilə bacara bilməyib Ziyaddan kömək istəmək fikrinə gəlmişdim.Bilirdim ona deyəcəklərimə görə əsəbləşib dalaşacaqdı mənimlə amma danışmaqda qərarlı idim.
Qonaq otağına keçəndə onu tv qarşısında görüb keçib yanına əyləşmişdim.Geriyə söykənməyib dik oturduğumdan sözlü adam olduğumu anlamışdı.
-Ziiyad?..
-Haycan..
-Mən Həmiddən üzr istəmək istəyirəm.Ona mesaj yazmağıma icazə verərsən?-gözlərimi yumub bir nəfəsə söylədikdən sonra açmışdım.Üzünə baxanda dəyişən mimkalarından az çox əsəbləşdiyini anlamışdım.
-Ziyad bir tək mesaj yazacam.Vicdan əzabı çəkmək istəmirəm.Nə də olsa biz nişanlı olmuşuq bu qədər etməyimə icazə ver-deməyimlə gözü dönməyi bir olmuşdu.
-Sənin başın xarab olub!..
-Burda ayıb bir şey yoxdur.Bir mesajla üzr istəmək istəyirəm.
-Başa düşmədim onun nömrəsini niyə yaddında saxlamısan!!!..-qolumdan tutub qaldıraraq hesab soruşar kimi məndən cavab tələb