b edirdi.
-Mən..mən..
-Nə sən?..De görüm nə!!!..
-Burax qolumu-başqa söz demək istəsəmdə indi yeri olmadığına görə susub qolumu buraxmağını istəyirdim.Dərim ağ olduğu üçün adi halda toxunulan barmağın belə izi qalırdı indi də bu öküzün qolumu sıxması ilə ağrıtması bir olmuşdu.
-Bəsdi burax məni!-əllərindən ağlayaraq çıxıb yataq otağına qaçmışdım.Qollarıma əllərimlə yavaş toxunaraq ağrının təsirindən ovxalayırdım.Yatağa oturub axşama kimi ağlayaraq otaqdan çıxmamışdım.Gözü dönəndə Ziyad çox dəyişirdi.Nə dediyini,nə etdiyini görməyəcək qədər əsəbi olurdu.
Axşam nənənin qonaq gəlməyini görəndə sevinərək otağımdan çıxmışdım.Ona küsdüyüm üçün tək qalmaq istəmirdim.Nənə gözlərimin şişməyindən ağladığımı anlayaraq sual verəndə mənə bir himə bəndmiş kimi yenidən ağlamışdım.Ona bayaq olanları deyəndə Ziyadın qarasına çoxlu deyinmişdi.Nənə ilə evdə tək olduğumuz üçün rahat danışaraq onun qucağında biraz yuxulamışdım.Ziyad əsəbi olduğu üçün nənə gələndən sonra çıxıb getmişdi.
Oyananda qadının saçlarımı oxşamasına gözlərim dolan zaman ağlamağa icazə verməmişdi
-Dur qızım paltarlarını hazırla mənimlə gedirsən..
-Bəs Ziyad?-təəccüblə baxa qalmışdım.
-Sənə dedim get yığış!..
Daha sözünü iki etməyib yataq otağına keçərək bir çantaya paltarlarımı yığırdım Ziyad görəndə başa düşməyərək əsəbləşmişdi.
-Sən nə edirsən!..
-Mən...-qorxumdan dilimi udub danışa bilmirdim.Səsinə nənə otağa gələrək çəliyini yerə çırpıb bizə baxırdı.
-İnci mənimlə gedir,qoymaram onu incidəsən!
-Bir o qalıb.
-Kəs səsini mənə cavab qaytarırsan?!
Çantanın ağzını bağlamağımla bu dəfə nənə mənim üstümə gəl gedirik deyərək otaqdan çıxmışdı.Qorxumdan Ziyadın üzünə baxmadan tələsik otaqdan çıxaraq nənəyə çatıb paltomu geyinərək evdən çıxmışdıq.Babanın maşını olduğu üçün o gəlib bizi götürmüşdü.Ziyad isə arxamızdan baxaraq qalmışdı...Ondan bir neçə günlükdə olsa uzaqlaşmağıma sevinirdim həm küskünlüyüm həm onun kobudluğu məni hər şeydən soyudurdu.İndi özüm ilə tək qalaraq hisslərimi,həyatımı lap