a sən....-deyib sözümün ardını gətirməyib susaraq ona baxanda yenə əsəbləşdiyini görmüşdüm.
-İncim qısqanclığımla bacara bilmirəm xahiş edirəm məni anlayasan-əsəbini cilovlayaraq yumşaqlıqla danışmışdı.
-Yaxşı-deməyimlə yanağımdan öpərək qucaqlamışdı-ay sağol,mənim birdənəm..Darıxmışam sənin üçün-boynumdan öpəndə niyyətinin başqa olduğunu görüb əllərindən çıxmışdım.
-Nənə gələr indi,gəl otaqdan çıxaq..
-yaxşı-bezgin halda başını yelləyərək yataqdan durmuşdu.
Mətbəxə keçərək yeməyi qazın üstünə qoyub qızmasını gözləyəndə masaya oturub əlimi çənəmin altına qoymuşdum.İncikliyim ona qarşı keçməsə də bildirməmişdim.Yanıma gəlib qarşımda stulu çəkib oturaraq mənə baxırdı.
-İncim nənəyə de evimizə gedək.Dayana bilmirəm evdə sənsiz darıxıram..
Gülümsəmişdim ki nənə gəlib başımı qucaqlayaraq saçlarımdan öpüb yeməyə baxmışdı.Ziyad dözməyib özü nənəni səsləmişdi..
-Nənə İncini evə aparıram..
-Sən deyəsən qudurmusan!!..Mənim sözümün üstündən keçəcək qədər hələ böyüməmisən!-üzünü ona tutub həsasını yerə çırpmağından mən diksinmişdim.
-Mən qələt edərəm sənin sözündən çıxaram..-şirinliyinə salaraq məzlum sifəti alıb razı salmağa çalışırdı.-amma nənə aparımda.-deməyi ilə nənə onun üstünə gələndə stoldan qalxaraq uzaqlaşmışdı.
-Ziyad inan baxmaram yekə oğlansan,alaram ayağımın altına-həsası ilə ona yetirəndə digər otağa keçib canını qurtarmışdı.Mən isə onlara kənardan baxaraq gülürdüm.Mənim hökmündən,səsindən qorxduğum oğlan bir qadına söz keçirə bilməyirdi.Ziyadın ailəsində də hökmü vardı,sözünü keçirən biri idi bacı qardaşları üstündə..Anası belə onun sözünün üstünə söz deməzdi..Bir tək nənədən çəkinirdi mənim həyat yoldaşım..
Axşam yeməyimizi birlikdə yeyəndən sonra yenə məni aparmaq istədiyini deyəndə nənə onu evdən qovmuşdu..Qabları yuyaraq nənənin istəklərini yerinə yetirdikdən sonra gedib yatmışdım.
Səhərimi Ziyadın mesajına oyanıb oxuyanda dözməyib ardından zəng eləmişdi.
-Necəsən?
-yaxşıyam.
-Evdən heç yerə çıxma,nə olsa mənə yaz..
-Yaxşı..
-Biri gəlsə