n gözlərimdən yaş axaraq sakit,güclə eşidilər tonda deyib dayanmışdım.
-Nə zaman səndən uzaq qala bilmədiyimi başa düşəcəksən?-başımı özündən ayırıb üzümü əlləri arasına alaraq baş barmaqları ilə gözlərimin yaşını silirdi-ağlama,danış görüm nə olub..
-Ziyad nə olar məni incitməyin.Sizdən heçnə istəmirəm əlimdə ümidlərim və qəlbim qalıb,bir tək onu qırma xahiş edirəm-danışdıqca gözlərimdən yaşlar yenə yanağım boyu süzülmüşdü..Mən ondan,həyatdan çox bir şey istəmirdim.
-İncim-deyərək gözlərimi silib alnımdan öpərək əllərini belimə dolayıb sinəsinə basmışdı.-Orda nə olub,hamısını danış.
İlk əvvəl danışmaq istəməyib susaraq gözlərimi qaçıranda onun təkidinə və əmrinə tabe olub bu gün olanları söyləmişdim.
-Bəs keçən dəfə niyə tək gəlmisən və mənim xəbərim olmayıb!?
-Anan dedi sən tək get bizim işimiz var məndə bir taksiyə oturub evə gəlmişdim-əsəbdən boyun damarlarının qabarmasına narahat olaraq əlindən tutmağımla yerindən qalxıb pəncərənin qarşısına keçmişdi.
-Ziyad..
-İnci-səsində həm əsəb həm kədəri duyurdum.Onu ailəsi ilə üz-göz etməmək üçün bəzi şeyləri danışmamışdım.Ziyadı tanıya bilmişdimsə o heç kimin sözünü,nə də mənə qarşı olan hərəkəti götürməzdi.Buna görədə ailəsi ilə arasının pis olmasını istəmirdim.
-Dur gedirik!-gəlib əlimdən tutaraq qaldırmasına anlamaz baxışlarla baxıb hara aparmaq istədiyini soruşmuşdum.
-Hər şey sənin ürəyincə olacaq..-eşitdiklərimdən sonra əlimi əlindən çəkərək yerimə oturub baxışlarımı qaçırmışdım.
-İstəmirəm.
-İnci!-hökümlü səsindən çəkinsəmdə başımı qaldırıb üzünə baxmadığıma görə əyilib dizlərini yerə vurmadan oturaraq gözlərimə baxırdı.
-Mənim İncim ağıllıdır elə?-əli ilə yanağımı oxşayıb başımı özünə çevirərək gözlərimə baxırdı.
-Ziyad.
-Haycan.
-Mənə inamın belə yoxdur?.
-İnci əsəbləşəndə gözümün heçnəyi görmədiyini bilirsən buna görə də yaxşı düşünmədən hərəkət edirəm.-danışaraq özü ilə bərabər qaldırıb dodaqlarıma toxunmuşdu.
-Mənim mələyimsən sən.Gəl sözümü geri çevirmə gedək.Yox sözünü qəbul