a baxarkən onun üzündə gülüşü daha genişləndiyindən narahat olmağa başlamışdım.
-Sən cəzalısan artıq.-bunu deyərək mənə yaxınlaşmasından hələdə key kimi baxa qalmışdım.O,isə lap yaxınımda oturaraq dodağımdan öpməyə başlayanda ağlımı başımdan almağı bacarmışdı.İsti toxunuşları artıqca dayana bilməyib qucağına alaraq otağa aparıb yatağa qoyaraq yerini üzərimdə rahatlamışdı.-qaçışın yoxdur cəzanı çəkəcəksən...İncim-hər toxunuşunda əzizləyərək xoş sözlərini pıçıldayaraq məni məndən almışdı.
Səhər gözlərimi açanda üzərimdəki ağırlığa qaşlarımı çataraq qalxmaq istəyəndə qolu ilə məni yatağa kilidləmişdi sanki.Əlimi atıb qolunu qaldırmaq istəyənəndə bacara bilməmişdim.Elə bil daş idi!.Onu oyatmadan çalışıb yerimdən qalxmaq istəyirdim amma bu öküz özü üstümdə olmasa da qolunun ağırlığı bəs edirdi.Səbrimi basıb dilimin altında deyinərək onun qolunu üzərimdən götürmək ilə məşğul olarkən məni izləməsini görməmişdim.
-Hələ çox belə çabalayarsan-gözünü üzümdən ayırmadan heyran baxışlarına mısmırığımı sallamışdım.
-Durmaq istəyirəm-artıq əsəbləşməyə başlayırdım.
-icazə vermirəm-üzərimdə olan qolu ilə belimdən bərk tutaraq üstünə atmışdı.-bu gün burdan çıxmaq yoxdu!.-belimdən qucaqlayaraq burnumdan öpüb əlini kürəyimdə gəzdirirdi..Mənim isə olan qalan ağlım havaya uçub getmişdi.
Dediyini edərək gün ərzində yataqdan çıxmağa icazə verməmişdi.Hətta yeməyimiz belə yataqda yeyib günümüzü keçirmişdik.

Toyumuzun üstündən 1 həftə keçib getmişdi.Bu gün Ziyad işə çıxdığı üçün evdə təklikdən darıxaraq başımı qatmağa heçnə tapmamışdım.Axşam evə gələndə yeməyimizi yedikdən sonra özünü divana ataraq tv-ni izləyərkən məndə kefsiz halda yanına oturub gah ona gah tv-ye baxırdım.
-Bəlkə çıxıb gəzək?
-İncim yoldan indi gəlirəm,yorulmuşam evdə oturaq.
-Yaxşı-təkid etməyərək razılaşıb yanından durmaq üçün bir behanə taparaq qalxmışdım.
-Mən gedim çəkməcəni yığışdırım.- yatağa uzanıb gözlərimi tavan zilləyərək düşüncələrə qərq olmuşdum biraz keçmiş Ziyad gəlib yanımda