bərabər mən baxmışam.Bunları bir kənara qoysaq mən o qədər qəlbsiz biri idim uşaq sevgisinin nə olduğunu dərk etməyim?.onlara nə etsəmdə məni bəyənməyəcəkdilər.
Çayları yenidən masaya qoyub oturan zaman qaynanamın dediklərinə gözlərim dolanda dayan bilməyib otaqdan çıxmışdım.
-Neçə vaxtdır burdasan amma heç tərpəniş yoxdur.Oğlum sənə görə övladsız qalacaq?.
Hər şey Allahın əlindədir.Nəyi qismətimizə yazıbsa onu da yaşayırıq.Kim istəməz övladı olsun,onu böyütsün.Bizim bir yerdə olmağımızdan uzun zaman keçməmişdi qaynanam belə deyirdi.Ürəyimdə özümə səbr diləyərək yataq otağıma keçərkən uşaqların yataqda tullanıb düşməklərinə əsəbləşsəmdə qonaqdırlar deyərək səbrimi basaraq mətbəxə getmişdim.Nahar üçün yeməkləri qazın üstünə qoyanda ortancıl baldızım yanıma gəlib kömək etmişdi.Bahara(böyük baldızım) baxanda Nigar mənimlə mehriban idi.
-Sən onlardan incimə,çalış başa düşəsən.
Heçnə deməyib gözümü yumub açaraq qarşılıq vermişdim.Süfrəni qurmaqda mənə kömək etdikdən sonra birlikdə masaya oturub yeyən zaman qaynanam tez-tez məni buyuraraq yeməyimi bitirməyimə imkan yaratmamışdı.Elə yenicə oturmuşdum verdiyi suala hiss edirdim qanım damarlarımda donurdu.
-Anangildən xəbər yoxdu,səninlə maraqlanmırlar?
-.......................
-Atıblar səni,daha niyə maraqlansınlar.
Mən indi nə cavab verə bilərdim?.Hirslənsəmdə dediklərində haqqlı idi.Valideynlərim məni günahlandırıb görmək istəməzkən kənardan deyilənlərə necə cavab verə bilərdim.Tutulub qaldığımdan tikəmi udaraq masadan ayrılıb mətbəxə keçib stula çökərək ağlamışdım.Hirsim,hikkəm belə anlarda ailəmə qarşı artırdı.Yəni bu qədər dəyərsiz idim onlar üçün?.Ağlayıb sakitləşdikdən sonra əl-üzümə su vurub yenidən mətbəxə qayıdaraq qabları yerbəyer edib qonaq otağına qayıtmaq istəmirdim.Nigar məni anlayaraq süfrəni yığışdırıb gətirməkdə köməkliyini etmişdi.Onlardan da qaça bilməzdim?həm mən nə zaman qaçmağı bacarmışdım indi də qaçırdım.Yeməkdən sonra çay süzüb qarşılarına qoyaraq oturub danışıqlarını dinləyirdim.Axşam