m üstü idi uşaqların dəcəlliklərinə əsəbim get gedə artsa da dillənməyərək evimin darmadağın vəziyyətinə baxırdım.Qapılar şirəli,pəncərə,şüşələr uşaqların əl izləri,kitab dəftərlərin hərəsi ayrı yerlərdə.Bir sözlə evə sanki bomba düşmüşdü.
Ziyadın gəlməyinə az bir vaxt qaldığından yüngülvari evi toplamağı bacarmışdım.İşdən gələndə evin halını görüb gülmək qarışıq o da mənim kimi düşündüyündən heyrətlə baxa qalmışdı.
-Bu nədi evi uçurmusunuz-deyəndə qoluna yüngül vuraraq-sus ayıbdı-deməyimlə susmuşdu.Bizimlə yeni oturmuşdu ki qaynımla qaynatamda gəlmişdi.Həvəs ilə axşam üçün gözəl süfrə açıb yeməyimizi yedikdən sonra qaynatamın sözünə Nigar ,mən və kiçik baldızım Sura ayağa qalxanda dayanmışdıq.
-İmkan verin bir gəlin çayı içək,siz oturun.-gülümsəyərək gedib hamı üçün çay süzüb gətirmişdim.İlk əvvəl qaynatam və qaynanamın qabağına çayları qoyduqdan sonra baldızlarıma daha sonra isə Ziyada vermişdim.Qaynatam xasiyyətdən mülayim,mehriban insan idi.Çayı içdikdən sonra dediyi sözə hamımız gülmüşdük.
-Bəh-bəh-bəh,axır məndə gəlinimin əlindən çay içdim.

Birazda oturduqdan sonra onları yola salıb evlərin canına düşmüşdüm.Ziyad acıqlanıb deyinsədə gecənin yarısına kimi birtəhər işləri azda olsa bitirə bilmişdim.Yerimə girəndə o, yatdığı üçün yavaş hərəkət edib oyatmamağa çalışanda alınmamışdı.Yarı yuxulu halda yaxınlaşıb arxadan qucaqlayaraq başını saçlarımda gizlədib yatmışdı.
Səhəri gün evləri yığışdıranda dünən olanları xatırladıqca kövrələrək ağlayırdım.Özümə,susqun xasiyyətimə,məni saymayan ailəmə hirslənərək ürəyimdə asıb kəsirdim.Sakitləşəndən sonra isə onlar üçün darıxdığımı anlayıb uşaq kimi bir küncə qısılıb gözlərimi silirdim.

Bir həftəni geridə qoyaraq arada olan qısqanclıqları çıxmaq şərti ilə Ziyada bağlanırdım.İşdə olsa belə hər saat mənimlə maraqlanmağı,gəzməyə aparmağı,sevdiyim hər şeyi etməyi bir sözlə qayğıma qalmağı bizi bir birimizə yaxınlaşıdırmışdı.
Dünən qaynanam zəng edib onlara gəlməyimizi istəmişdi.
-Heç onu bura gətirməmisən.
-Ana