b gülümsəmişdi.
-Tənbəl yenə yatıb?
-............................Yorğunluğun verdiyi halsızlıqla cavab verməyib məndə gülümsəyərək qalxmışdım.Axşam yeməyi üçün mətbəxə keçib süfrəni hazırlamaqlarına kömək edib oturmuşduq.Ziyad Suranın telefondan çıxmamağına acıqlanıb başı qarışmadan yemək yeməsi üçün əlindən alaraq cibinə qoymuşdu.Sura atasına şikayət edəndə qaynatam Ziyada haqq verib yeməyini yemişdi.Ziyad öz həyatında necə hökmlü,dediyim dedik idisə ailəsinə qarşıda elə idi.Bacıları ondan böyük olsa da sözünü iki etmirdilər.Yeməyi könülsüz yeyib yığışdırdıqdan sonra aşağıda qalmayıb otağa çəkilərək uzanmışdım.İşığı keçirib yatağın yanında olan kiçik çəkməcənin üstündə lampanı yanılı qoymuşdum.Gözlərimi yumaraq beynimi durdurub heç nə düşünməmək istəyirdim.Biraz keçmişdiki Ziyad gələrək yanıma uzanıb mənə baxırdı.
-İncimə nə olub?..kefsizsən.
-Heçnə...Səs küyə öyrəşmədiyimdən başım ağrıyıb.-Bu gün olanları ona danışmaq kimi niyyətim yox idi.Ona bunları danışsam özümü pis biri,ailəsi ilə arasına girmiş kimi hiss edərdim.
-inanım?
-inan-kefsizliyimin səbəbinə bilirdim çox inanmamışdı amma üstümədə gəlməmişdi.Üzümə dik baxan baxışlarından utanıb gözlərimi yumaraq suallarını eşitmək istəmirdim.Bunu başa düşdüyündən daha dinməyib yaxınlaşaraq yanağımdan öpüb oxşamışdı.

Səhər oyanan zaman Ziyadın məni öpməyinə ürəyim bulanması ilə qaçaraq hamama keçmişdim.Qaytarmasamda öyüməyimi güclə saxlayaraq əl üzümə su vurduqdan sonra otağa qayıtmışdım.
-Soyuqlamısam yəqin həkimə getmək lazımdı.
-Yaxşı –yatağa oturub əlimlə alnımı ovaraq gözlərimi qapamışdım.
-İndi yadıma düşdü vacib iclasım var gedim,gəlib aparacam.
-başımı yelləyərək yaxşı deyib qalxanda qoymamışdı.
-Hara?yerinə uzan-onu dinləməyərək addım atanda başım hərləndiyindən qolundan tutub dayanmışdım.
-off İnci sən mənim axırıma çıxacaqsan!-yatağa uzandıraraq tənbehləyib gedəndə anasıgilə -mənim xəstələndiyimi deyib narahat etməmələrini bildirmişdi.
Ziyadın getməyindən heç 10 dəqqiqə keçməmişdi qaynanam