i bitirdikdən sonra biraz uzanaraq müşahidə altında qalmışdım.Həkim məni ultrasəs aparatına salmağı məsləhət gördüyündən narahat olmuşdular.Aparatla qarın nahiyəmi yoxlayan zaman həkimin dediklərinə bu dəfə ikinci şoku yaşamışdım.
-İnci xanım indiyə kimi böyrəyinizdən şikayətiniz olub?
Diqqətlər mənim üzərimdə olduğundan səsimi çıxarmadan yox mənasında başımı sağa sola yelləmişdim.
-Bir qəza və yaxud əməliyyat olunmusunuz?
-Xeyir.
-Siz anadan gəlmə bir böyrəklə doğulmusunuz o zaman İnci xanım.
-........................bu gün eşitdiklərimə şok üstünə şok yaşayırdım.
-Bir böyrəklə yaşayan insanlar az deyil amma çalışın özünüzə diqqət edin.Bu kimi hallar tibbdə az rast gəlinir.Belə hallarda hamiləlik çətin olur.
-Doktor bu onun üçün təhlükə yaradır?-Ziyad qorxaraq mənə yaxın dayanıb əlimdən tutaraq dillənmişdi.
-İndiyə kimi problem yaratmayıbsa çox narahat olmayın sadəcə tez-tez həkim müayinəsində olmağı məsləhət görürəm.
Həkimin dediklərini dinləsəmdə fikrim çox uzaqlarda idi.Analıq hissini dadmadan onu bətnimdə hiss eləmədən itirmişdim.Nə ağlaya bilirdim nə danışmağı bacarırdım.Ziyad boynumu qucaqlayaraq saçımdan öpüb bağrına basanda.-İncim-deməyi ilə içimdə yığıılan duyğular özünü çölə vuran zaman gözümdə donub qalmış yaşlar yanağımdan süzülmüşdü.Başımı aşağı edən də üzümü ovucuna alıb baş barmaqları ilə qurudaraq nəm yanaqlarımdan öpmüşdü.
-Ağlama,,ürəyimi parçalayırsan.Bizim həyatımız hələ qabaqdadır.Sənə,mənə oxşayan balacalarımız olacaq.
Reaksiya vermədən başımı yenə aşağı əyib gözlərimi yumaraq yanan ürəyimi göz yaşlarımla ovudurdum
Həkimin –apara bilərsiniz deməyindən sonra evə yollanmışdıq.Yolda Nigar xəstəxanada olanların hamısını qaynanama danışaraq kövrəlmişdi.O,da bir ana olaraq heç analıq hissini dadmadan övladımı itirməyimin ağırlığını anlayırdı.Maşında başımı geriyə söykəyib pəncərədən yolu izləyərək hakim kəsilən göz yaşlarımla hönkürməmək üçün güclə dayanırdım.Arada Ziyada güzgüdən baxanda gözlərimiz birləşən zaman baxışlarında olan