n paltarları səliqə ilə qatlayıb yerlərini dəyişərək ona baxmamağa çalışırdım.
-İnci mənə su gətirə bilərsən?-cavab verməyib mətbəxə gedərək bir bardaq suyunu gətirib verəndə əlimdən alıb digər əli ilə biləyimdən tutaraq yanına oturtmuşdu.
-Küsmüsən?
-.yox..
-İnci istəmirəm o geyimləri götürəsən.Nə istəsən mən alaram.
-.....................
-İncim?
-yaxşı- durmaq istəyəndə icazə verməyib biləyimdən bərk yapışmışdı.
-Niyə içinə atırsan,ürəyini mənimlə bölüşmürsən.Sən belə edəndə özümə nifrət edirəm.
Key kimi baxaraq gözlərimi üzünə dikmişdim.Onunla danışmağı bacarmırdıq.Mən içimə qapanıq olduğumdan özümdən asılı deyildi Ziyadla danışmamağım.
-Nə çox fikirləşdin-güümsəyərək əlimdən öpüb yanağına qoymuşdu.
-Mən.mən.
-Sən?
-Paltarlara görə incimədim.
-kobud danışdığım üçün qəlbinə dəydim?-başımı aşağı yuxarı hə mənasında yelləyəndə qucağındakı komputeri kənara qoymuşdu.
-Xasiyyətim belədi ürəyi təmizim-yanaqlarımı ovuclarına alaraq gözlərimin içinə baxırdı.Və təbii ki mən özümü yenə itirmişdim.Bilmirəm bu məndə qadınlıq hissini yaşadığıma görə idi ya onun gözlərində bir sehir vardı hər baxanda min məna görürdüm.
-Bilirəm qısqanclığıma,kobudluğuma görə səni çox incidirəm.Bağışla mələk qız-son sözünü pıçıltı ilə deyib bir nəfəs qədər yaxınımda dayanmağına gözlərimi qapamışdım.
-Səni sevirəm,sevirəm -dodaqlarıma toxunaraq yanaqlarıma düşüb boynumu elə zərif,həssaslıqla öpürdü nəfəs almağı unutmuşdum.-tək mənimsən,mənim qadınımsan.Sənin üçün ancaq mən varam -öpüşlərini gücləndirərək sinəmə enəndə nəfəsim çatmırdı sanki.Gecəni məni əzizləyərək qoynunda keçirtmişdi.
Səhər ondan əvvəl durub süfrəni qurduqdan sonra otağa qayıdanda görməyib rahat üzərimi geyinərək güzgü qarşısında durmağımla qapıdan qaşqabaqla məni süzməyini görmüşdüm.
-O köynəyi mən çıxarmamış dəyiş!-deyərək otaqdan çıxmışdı.Heçnə demədən üzərimə don geyinərək mətbəxə gəlib yerimə oturmuşdum.Yemək yeməyə başlamağımla onun səsinə dayanmışdım.
-Əyiləndə sinən görünür bu nədi!-səsində olan