n həddsiz dəyərli idi.Bu gün sağ olsun qardaşım sözümü yerə salmayıb gətirmişdi.
Nahar zamanı Ziyad gəlib evə aparmışdı.Yataq otağına keçəndə çantamdan köynəyimi çıxarıb fərəhlə baxırdım ki onun gəlməyi ilə tez qarderoba atanda görmüşdü.Yaxın gəlib qarderobu açaraq köynəyi götürüb baxaraq susmuşdu.Əlindən alıb bərk saxlamağıma əsəbləşərək istəmişdi.
-Bunu hardan almısan?-iş otağından heç yerə çıxmadığımı bilsədə başqa yerdən aldığımı düşünüb acıqlanmışdı.
-Murad gətirib.
-Başa düşmədim mən sənin istədiklərini ala bilmirəm Muraddan istəyirsən?
-Yox səhv başa düşdün.Bu mənim tələbə vaxtından qalan paltarımdı.Üstündə sevdiyim ifaçının adı və imzası var-həyəcandan heç bilmirdim sözlərimi necə ona çatdıra bilmişdim.
Bunu eşitməyi ilə köynəyi əlimdən alıb mətbəxə gedərək çəkməcədən qayçını götürüb parça-parça etmişdi.Səhər gördüyü və köynəyimi gətirtməyim onun qısqanclıq damarını üstünə benzin tökmək kimi olmuşdu.Onsuz mən nə etsəmdə,etməsəmdə o daima qısqanırdı.Köynəyimi gözümün qarşısında parçalamağına əsəblərim tab gətirməmişdi.
-Səndən zəhləm gedir!
-Mən sənin üçün kiməm məni dinləyəsən?.Sənə xoş üz göstərdikcə qudurdun!-Hikkəylə üstünə cumaraq yumruqlamağa başlayanda qollarımdan tutub divana atıb getmişdi.
Yerdə olan köynəyimin parçalanmış halına baxanda dəli ağlamaq güc gəlmişdi.Ağlayaraq əyilib yerdən onları yığaraq zibil qutusuna atmışdım.Bu insanla bacara bilmirdim.Bir köynək nə idi onu mənə çox görmüşdü.Demək mən ona görə qudurğan biri idim..Öz arşını ilə hər şeyi ölçəndə kaş bir də mənim gözümlə yaşadıqlarımıza baxardı.
Bu hadisədən sonra evdə iki yad insana dönmüşdük.Ev işlərini görüb yeməkləri,süfrəni daima hazırlayırdım sadəcə bir birimizlə çox danışmırdıq.Beləcə bir həftəni keçirsəmdə onun baxışlarında səsində peşmanlığı duysamda vecimə deyildi.Etdiyi və dediklərindən sonra özümə necə qapanmışdımsa onu çox görməməyə çalışırdım.
Səhəri halsızlıqla açaraq işə getmişdim.Otağıma keçəndə ürəyim bulandığından hamama qaçmışdım.Otaq yoldaşım narahat