i üstündə saxlamışdı.
-Ayağa qalxmağı heç arzulama!-qarşısına baxaraq qulağıma pıçıldamışdı..Ad günü bitənə kimi ikimizində qaşqabağı açılmadığından kənardan yəqin pis görünürdük.Evə gələn kimi üzərimi dəyişərək üzünə baxmadan tv-ni taxıb qarşısına oturdum.Arxamca gələrək danışmağına içim əsmişdi.
-Hirsli olmalı olan mən amma hirsli olan sən.
-.................
-Sənnən deyiləm!?-hökümlü qalın səsindən qorxduğum üçün ürəyimdə özümü söyürdüm.Hər dəfə ondan qorxmağıma görə özümə əsəbləşirdim.
-Hə əsəbiyəm.
-Niyə?..Donda açıqda qalırsan onun üçün geyinməyini istəmirdim.-yanımda oturaraq qucaqlamışdı.Əlini qolumdan çəkərək biraz uzaq oturdum
-Nə deyirsən onu edirəm,neyləyim indi paltarlar belə tikilir.
-Sən çalış onda düzgün paltarlar seç.-sözünü bitirməyinə gözlərim dolmuşdu.Cavab qaytarmayıb otağıma gedərək uzanıb ağlamışdım.Həm hormonlardan həm də onun bu qısqanclıqlarına görə ağlayaraq yuxulamaqda idim.Gəlib yanıma uzanaraq arxadan qucaqlayıb boynumdan öpmüşdü.
-Ağlama....Neyləyim mən dəlinin xasiyyəti budur.
-İncidirsən sən məni.
-Zamanla öyrəşəcəksən İncim-daha susub dinməyərək gözlərimi qapamışdım.Onun belə deməyinə içimdə ümid yaranırdı..Bəlkə də zamanla öyrəşəcəkdim kim bilir.

Günlərimiz axarı ilə qısqanclıq davaları ilə ötüb keçərək məni 5-ci ayıma çatdırmışdı.Səhər yuxudan məni telefon zəngi oyatmışdı.Ekrana baxanda atamın adını görərkən inana bilməyib bir neçə saniyə eləcə qalmışdım.Sonra Ziyadı oyatmamaq üçün digər otağa keçərək zəngi açmışdım.
-Ata-deyəndə baş barmağımı dişlərim arasında sıxaraq dolmuş gözlərimi saxlamışdım.
-Qızım necəsən?
-..........-zəngin şokundan ayılmadığım üçün keyiyib qalmışdım.Atamın səsi üçün necə darıxdığımı sözlərlə ifadə edə bilməzdim.Səsini duyunca içiimdən hönkürdü qopmuşdu.
-Bağışla məni qızım.
-aa..ata-ağlamaqdan sözümü deyə bilmirdim.
-Can ata,qızım,İnci atanı bağışla.
-Ata elə danışma oldu,daha keçdi.Əsas odur sən məni bağışladın.
-Yaxşısan qızım,ağrımırsan?
-Yaxşıyam ata.sən necəsən,təzyiqin yenə